Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] marca 2021 r. Marszałek Województwa [...] zwrócił się o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą [...] przez wskazanie Starosty jako organu właściwego do wydania decyzji zmieniającej decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. zmienioną decyzjami tego organu Nr [...] z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] z dnia [...] października 2015 r., Nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., Nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., Nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r., Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. i Nr [...] z dnia [...] września 2018 r., udzielającej zezwolenia na zbieranie odpadów, działkach o nr ew. [...] obr. [...]przy ul. [...] w [...].
W uzasadnieniu Marszałek przywołał treść art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach wskazując, iż ustawodawca określił w tym przepisie katalog przedsięwzięć, dla których właściwy do wydania zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów jest marszałek. Wyjaśnił, iż w przypadku starosty ustawodawca użył zwrotu "w pozostałym zakresie", co oznacza, że starosta jest właściwy do wydania zezwolenia w każdej sprawie wymienionej w ust. 3 pkt 1 art. 41 z zastrzeżeniem art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach.
Wskazał, iż z przedłożonego przez stronę wniosku wynika, że maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku wynosi:
- - 2975,1 Mg - w przypadku zbierania odpadów w ramach PSZOK, uregulowanego decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. (ze zm.);
- - 36200,0 Mg - w przypadku zbierania odpadów w ramach stacji przeładunkowej, uregulowanego decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] września 2018 r.
Podniósł, że mając na uwadze fakt, że maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku, zbieranych na podstawie decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] września 2018 r. dotyczącej stacji przeładunkowej przekracza wartość 3000 Mg, organem właściwym w tej sprawie, zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d ustawy o odpadach, jest bez wątpienia marszałek województwa (ze względu na miejsce prowadzenia działalności - Marszałek Województwa [...]). Jednocześnie wskazał, że w drugiej z powyższych spraw przekazanych do tut. organu, tj. sprawie dotyczącej zbierania odpadów w ramach PSZOK, na podstawie decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. (ze zm.) deklarowana przez stronę maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku wynosi 2975,1 Mg, a więc mniej niż 3000 Mg. Tym samym, zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt. 2 ustawy o odpadach organem właściwym w sprawie zmiany Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. (ze zm.) jest Starosta [...].
W ocenie wnioskodawcy bez znaczenia jest fakt, że obie prowadzone przez stronę działalności w zakresie zbierania odpadów, tj. działalność objęta decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. (ze zm.) i działalność objęta decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] września 2018 r. prowadzone są częściowo w tym samym miejscu (na działce nr ewid. [...] przy ul. [...] w [...]), a także fakt, że suma "maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku", określonej odrębnie dla działalności w zakresie zbierania odpadów w ramach PSZOK i odrębnie dla działalności w zakresie zbierania odpadów w ramach stacji przeładunkowej przekracza wartość 3000 Mg.
Podkreślił, że wartość "maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku", a więc wartość parametru będącego postawą ustalenia organu właściwego w sprawie, określana jest każdorazowo przez organ, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o odpadach, w treści danego zezwolenia, na podstawie wniosku strony. Odnosi się ona zatem do działalności objętej konkretną decyzją organu, a nie do wszystkich rodzajów działalności prowadzonych w danym miejscu. Zauważył również, że odniesienie do zezwolenia, jako jednostki, do której przypisana jest wartość "maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku" wprowadzone zostało przez ustawodawcę w art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d ustawy o odpadach, w którym wskazano, że marszałek województwa właściwy jest do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg.
Zdaniem Marszałka z powyższego wnioskować można, że intencją ustawodawcy było ustalenie właściwości marszałka tylko w przypadku tych zezwoleń, w których wartość powyższego parametru przekracza 3000 Mg.
Podkreślił, że w przypadku prowadzenia działalności w zakresie zbierania odpadów objętych odrębnymi decyzjami nie ma zastosowania art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach, bowiem przepis ten odnosi się bezpośrednio do przypadków, o których mowa w art. 41 ust. 5 ustawy, a więc przypadków wydania jednej decyzji zawierającej zarówno warunki zbierania, jak i przetwarzania odpadów. Tym samym, w ocenie wnioskodawcy, fakt wydania dwóch niezależnych rozstrzygnięć wskazuje na uznanie przez Starostę, że każda z powyższych działalności, tj. zbieranie odpadów w ramach PSZOK i w ramach stacji przeładunkowej, stanowi odrębne przedsięwzięcie wymagające ustalenia zróżnicowanych warunków.
W odpowiedzi na wniosek Starosta wskazał, że Spółka P. Sp. z o.o. na terenie zlokalizowanym przy ul. [...] w [...], w ciągu roku magazynuje łącznie wszystkich rodzajów odpadów 39175,1 Mg, a więc więcej niż 3000 Mg i to więcej ponad 13 krotnie. Zatem zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d ustawy o odpadach, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg, jest marszałek województwa. Wobec powyższego zgodnie z art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 1592 z póź. zm.), marszałek jest organem właściwym także do jej zmiany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
W tej sprawie wnioskodawca wystąpił o zmianę zezwolenia na przetwarzanie odpadów, na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1592 z późn. zm.). Przepis ten nakłada na podmioty mające stosowane zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, obowiązek wystąpienia z wnioskiem o zmianę tych decyzji do właściwego organu, w celu dostosowania ich do obecnie obowiązujących wymagań prawnych. Wnioskodawca posiadał dwie decyzje udzielające zezwolenia na zbieranie odpadów na tych samych działkach (działka nr ew. [...] położonych przy ul. [...] w [...]). Wnioskiem zostały objęte obie decyzje. Do wniosku tego dołączono jeden operat przeciwpożarowy. Z pisma z dnia [...] października 2020 r., stanowiącego uzupełnienie wniosku wynika, że łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku wynosi więcej niż 3000 Mg.
Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów oraz decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Dodatkowo, w odniesieniu do terenów zamkniętych właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska (art. 41 ust. 4 ustawy o odpadach), jednak przepis ten nie znajduje zastosowania w tej sprawie. Zgodnie z art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d ustawy o odpadach, marszałek województwa jest organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg. Strona jednym wnioskiem objęła żądanie zmiany dwóch decyzji w przedmiocie zezwolenia na zbieranie odpadów, a co za tym idzie wywody Marszałka Województwa [...], co do zakresu stosowania art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie mogą odnieść pożądanego przez niego skutku.
W tym przypadku bowiem chodzi o ten sam rodzaj działalności to jest zbieranie odpadów. Pamiętać przy tym należy, że w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, tylko ta strona określa przedmiot swego żądania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 1999 r., sygn. akt IV SA 1632/96, LEX nr 47890), a tym samym i przedmiot postępowania, przy czym w razie wątpliwości jego uszczegółowienie należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 1990 r., sygn. akt I SA 367/90, ONSA 1990, nr 2-3, poz. 47). Organy powinny mieć więc przede wszystkim na uwadze stanowisko wnioskodawcy, który ubiega się o zmianę decyzji zezwalających na zbieranie odpadów w zakreślonych przez siebie granicach.
Oznacza to, że w tej sprawie właściwy jest Marszałek Województwa [...] na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d ustawy o odpadach. Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.