Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] marca 2021 r. Starosta Powiatowy w [...] zwrócił się o rozpoznanie sporu o właściwość pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku R. z siedzibą w [...] o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania odpadów metodą kompostowania pryzmowego dla zakładu zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] obręb [...], gm. [...].
W uzasadnieniu wniosku Starosta, wskazał, że R. posiadał zezwolenie Starosty [...] (znak [...]) z [...] stycznia 2016 r. na zbieranie odpadów na działce [...]. Wskazał, iż w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 1592) posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, był obowiązany, w terminie do 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji celem dostosowania do obowiązujących przepisów.
Następnie podniósł, że z uwagi na to, że firma prowadziła działalność polegającą na zbieraniu odpadów gdzie łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg właściwym organem do zmiany udzielonego zezwolenia na zbieranie odpadów był Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego (art. 41 ust. 3 pkt 1 lit. d. ustawy o odpadach).
Wyżej przytoczone ustalenia stały się przyczyną przekazania wniosku zgodnie z właściwością Marszałkowi Województwa [...] na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. oraz w zw. z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach. Zdaniem Starosty, w niniejszej sprawie nastąpił zbieg przesłanek uzasadniających rozpoznanie wniosku przez Marszałka. Wyjaśnił, iż R. prowadzi aktualnie na działce [...] działalność polegającą na zbieraniu opadów, gdzie organem właściwym jest Marszałek Województwa [...], zatem wniosek na przetwarzanie odpadów złożony przez ten sam podmiot gospodarczy i dotyczący tej samej nieruchomości w ocenie Starosty spełnia przesłankę, o której mowa w art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach.
W odpowiedzi na wniosek o Marszałek wskazał, iż marszałek województwa jest organem właściwym do wydawania zezwolenia łącznego na zbieranie i przetwarzanie odpadów, w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć, wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach. Wyjaśnił, iż art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach ma zastosowanie tylko w przypadku łącznego zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, a nie dwóch odrębnych zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów, o które wnosi R. W jego ocenie, mając na uwadze wykładnię językową i racjonalność prawodawcy, celowo w art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach użyto liczby pojedynczej wskazującej na jedno zezwolenie. Ponadto podniósł, iż przepis ten należy inteipretować łącznie z art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).
W tej sprawie wnioskodawca złożył wniosek o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów metodą kompostowania pryzmatowego na działce o nr ew. [...] obręb [...], gm. [...]. Wnioskodawca posiada zezwolenie na zbieranie odpadów na działce o tym samym numerze.
Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta.
Z art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach wynika, że ustawodawca przewiduje konieczność uzyskania zezwolenia na dwa rodzaje działalności w zakresie gospodarki odpadami – zbieranie odpadów i przetwarzanie odpadów. Na wniosek podmiotu występującego o wydanie zezwolenia właściwy organ może także wydać tzw. decyzję łączną, a więc zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów (art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach). Do wydania tego rodzaju zezwolenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na przetwarzanie odpadów (art. 41 ust. 8 ustawy o odpadach). Zasadą jest zatem uzyskanie dwóch odrębnych decyzji (zezwoleń), natomiast decyzja łączna jest wyjątkiem od tej zasady. Powyższe ma zasadniczy wpływ na wykładnię przepisów o właściwości organów w tych sprawach. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach, w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa.
Ustalenie w tej sprawie, że wnioskodawca na tym samym terenie prowadzi jednocześnie działalność polegającą na zbieraniu odpadów nie uzasadnia zastosowania art. 41 ust. 6 w związku z art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach. Powyższe przepisy miałyby zastosowanie tylko w przypadku, gdyby wnioskodawca wystąpił o zezwolenie na przetwarzanie i zbieranie odpadów (o wydanie decyzji łącznej). Uzyskanie decyzji łącznej jest wyjątkiem, a zatem normy z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie należy wykładać rozszerzająco. Potwierdza to także art. 41 ust. 9 ustawy o odpadach, który stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów rozumie się przez to również zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Sytuacja więc, o której mowa w art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach dotyczy jedynie podmiotu, który składając wniosek skorzysta z rozwiązania zawartego w art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, to jest kiedy działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i na przetwarzanie odpadów prowadzona jest w tym samym miejscu i może zostać na wniosek strony objęta jednym zezwoleniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II OW 214/14, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt II OW 141/19).
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca wystąpiła wyłącznie o wydanie decyzji w sprawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, a zatem art. 41 ust. 6 w związku z art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach nie znajdują zastosowania.
Oznacza to, że właściwym organem będzie Starosta Mogileński na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach.
Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Starostę [...] jako organ właściwy w sprawie.