Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 9 marca 2021 r., sygn. akt IV SO/Po 9/21 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę z wniosku R.S. o rozstrzygnięcie sporu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu według właściwości.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że datowanym na dzień 1 marca 2021 r. pismem nazwanym "Wniosek na podstawie art. 63 ppsa w zw. z art. 4 ppsa" R. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego: "czy SKO [...] jest organem właściwym do rozpoznania ponagleń na nie załatwione wnioski z dni 5-11-2010 r. i 13-11-2017 r. przez Radę Miejską [...] w sprawie wznowienia postępowań i naprawienia błędów w uchwałach nr [...] z [...] r. i nr [...] z [...]-09-2019 r.?; jaki organ jest właściwy dla do rozpoznania ponagleń na nie załatwione wnioski z dni 5-11-2010 r. i 13-11-2017 r. przez Radę Miejską [...] w sprawie wznowienia postępowań i naprawienia błędów w uchwałach nr [...] z [...]-09-2010 r. i nr [...] z [...]-09-2019 r.; czy Urząd Miejski [...] ma kompetencje do ignorowania wezwań SKO [...] jak w pkt 5 i 6?; czy WSA w Poznaniu jest właściwy do rozpoznania skarg na przewlekłość nie załatwionych ponagleń z pkt 1 do 4 niniejszego wniosku w zw. z 15 miesięcznym okresem nieprzekazania, nierozstrzygnięcia przez właściwy organ wniesionych ponagleń dotyczących wniosków wniesionych do Rady Miejskiej [...]?; czy WSA w Poznaniu jest właściwy do rozpoznania skarg na przewlekłość niezałatwionych ponagleń z pkt od 5 do 6 niniejszego wniosku w zw. z 15 miesięcznym okresem nieprzekazania, nierozstrzygnięcia przez właściwy organ wniesionych ponagleń dotyczących Urzędu Miejskiego [...]?". W związku z powyższym pismem Sąd stwierdził, że złożony wniosek dotyczy rozstrzygnięcia sporu o właściwość, do którego rozpoznania właściwym jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt III OW 97/21 jako wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem [...] a Samorządowym Kolegium Odwoławczym [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania ponagleń złożonych przez R.S.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny).
Podkreślić należy, że wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość może nastąpić w ustalonym i niebudzącym wątpliwości stanie faktycznym sprawy. Ponadto, formułując wniosek o rozstrzygnięcie sporu wnioskodawca zobowiązany jest precyzyjnie sformułować przedmiot sporu, który ma być rozpoznany. Sytuacja, kiedy ustaleń takich nie poczyniono bądź nie zrobiono tego jednoznacznie, uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wskazanie organu właściwego do załatwienia sprawy (por. postanowienia NSA z: 24 lipca 2007 r., sygn. akt II OW 25/07, 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II OW 150/11).
W niniejszej sprawie wniosek o rozstrzygnięcie sporu nie spełnia powyższych wymagań. Nie zawiera bowiem jednoznacznie ustalonego i niebudzącego wątpliwości stanu faktycznego, jak również wnioskodawca nie sformułował precyzyjnie przedmiotu sporu (nie określił konkretnej sprawy), w której mogło dojść do negatywnego lub pozytywnego sporu pomiędzy organami. W sprawie nie sposób zatem dostrzec, aby wystąpił spór, o którym mowa w art. 4 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Jednocześnie, z uwagi na fakt odrzucenia wniosku o rozstrzygnięcie sporu, nie podlegał rozpoznaniu wniosek R.S. o zwolnienie od kosztów sądowych.