Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J K. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] maja 2021 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
W uzasadnieniu wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."). Sąd ten ustalił, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 17 maja 2021 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał 16 czerwca 2021 r. Skarżąca nadała skargę 21 czerwca 2021 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Podniosła w nim, że skargę wraz córką E. G. wniosły wspólnie. Skoro E. G. decyzja zostałą doręczona w późniejszym terminie, a decyzja była adresowana do wszystkich, to skarżąca w oparciu o to doręczenie zachowała 30-termin na wniesienie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a ustawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął w niniejszej sprawie, że skarga J. K. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w powyższym przepisie. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja (zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została doręczona stronie skarżącej 17 maja 2021 r. W związku z powyższym termin do złożenia skargi upłynął 16 czerwca 2021 r. Zatem nadanie skargi w placówce operatora pocztowego w dniu 21 czerwca 2021 nastąpiło po upływie ustawowego terminu. Powyższe okoliczności sprawy są w zasadzie bezsporne.
Istota niniejszej sprawy sprowadza się zaś do twierdzenia J. K., że jej termin na wniesienie skargi został niejako "przedłużony" o termin na wniesienie skargi przez jej córkę, bowiem obie wniosły wspólnie skargę. Stanowisko to jest bezzasadne. Termin do wniesienia skargi otwiera się dla każdej ze stron z osobna z dniem, w którym decyzja została stronie doręczona, co wynika z treści ww. przepisu. Nadto nie można zgodzić się również z argumentem skarżącej, iż do terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., nie wlicza się świąt i dni wolnych od pracy. Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem tylko w opisanej wyżej sytuacji święta i dni wolne od pracy mają wpływ na przedłużenie omawianego terminu.
W związku z powyższym uznać należało, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że skarga J. K. została wniesiona po terminie, a co za tym idzie, zgodnie z prawem skargę tę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.