Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 sierpnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę H. N. na bezczynność Wójta Gminy Kruklanki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie (niepodpisanie skargi wniesionej drogą elektroniczną).
Dnia 7 sierpnia 2020 r. skarżąca wniosła drogą elektroniczną pismo zatytułowane "zażalenie sygn. akt SAB/Ol 22/20", w którym stwierdziła, że wbrew stanowisku Sądu, wszystkie jej pisma były podpisane podpisem zaufanym a nie tylko pismo przewodnie. Ponadto wniosła o rozpoznanie skargi, gdyż - jak podała - z jej strony nie nastąpiły żadne uchybienia.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 7 sierpnia 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia przez wskazanie zaskarżonego postanowienia, podanie czy wnosi o zmianę, czy o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej 12 sierpnia 2020 r. W zakreślonym terminie skarżąca uiściła należny wpis. Natomiast w piśmie przesłanym do Sądu drogą elektroniczną 12 sierpnia 2020 r. wskazała, że wnoszone przez nią pisma nie zawierają braków i stwierdziła, że nie ma zamiaru zmieniać ani wnosić o uchylenie złożonej skargi (nazwanej "pozwem").
Postanowieniem z 31 sierpnia 2020 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił ww. zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez wskazanie zaskarżonego postanowienia oraz podanie czy wnosi o zmianę, czy o uchylenie zaskarżonego postanowienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. W wyznaczonym terminie nie uzupełniła wskazanych braków formalnych zażalenia. W związku z tym jej zażalenie podlegało odrzuceniu, stosownie bowiem do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; "p.p.s.a.").
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca. Jej zdaniem nie było podstaw do odrzucenia jej skargi, bowiem wszystkie jej pisma zostały podpisane podpisem zaufanym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W niniejszej sprawie pismem z 7 sierpnia 2020 r. skarżąca wniosła drogą elektroniczną pismo zatytułowane "zażalenie sygn. akt SAB/Ol 22/20". Jednakże wbrew powołanemu wyżej art. 194 § 3 p.p.s.a., nie wskazała ona zaskarżonego postanowienia oraz nie zawarła wniosku o jego zmianę lub uchylenie. Wprawdzie zażalenie jest środkiem prawnym znacznie mniej sformalizowanym niż skarga kasacyjna, niemniej Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącą do uzupełnienia jego braków, których w wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła. W takiej zaś sytuacji za zgodne z prawem należy uznać rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu przedmiotowego zażalenia.
Podkreślić przy tym należy, że przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie wpadkowej jest prawidłowość odrzucenia przez Sąd pierwszej instancji zażalenia skarżącej, nie zaś skargi. Sąd odwoławczy odniósłby się merytorycznie do tej drugiej sprawy, gdyby skarżąca prawidłowo i w terminie uzupełniła braki formalne zażalenia, czego nie uczyniła. Co więcej, z jej pisma z 12 sierpnia 2020 r. wynika, że celowo nie uzupełniła części braków zażalenia. W takiej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł się odnieść do kwestii prawidłowości podpisywania przez skarżącą pism kierowanych drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, co w ocenie tego Sądu stanowiło przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.