Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek K.J. (dalej: skarżący) o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga wpłynęła do organu 2 maja 2021 r. Organ przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 25 maja 2021 r., a następnie 26 maja 2021 r. przekazał akta sprawy. Sąd I instancji wyjaśnił, że skarga wraz z aktami sprawy została przekazana w terminie, a więc brak było podstaw do wymierzenia organowi grzywny.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a.).
Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że w tej sprawie skarga, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy zostały w terminie przekazane do Sądu I instancji. Brak więc było podstaw do wymierzenia organowi grzywny, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji.
Argumenty zażalenia nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, ponieważ opierają się w znacznej mierze na zacytowaniu orzeczeń sądów administracyjnych, bez ich odniesienia do uwarunkowań prawnych i faktycznych tej konkretnej sprawy.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.