Uzasadnienie
Postanowieniem z 31 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 196/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę I. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (skarżąca) na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty zmiennej.
Sąd wskazał, że zarządzeniami z [...] lutego 2021 r. oraz [...] lutego 2021 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) oraz uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 176 zł. Wezwania skierowane na podany w skardze adres spółki zawierały pouczenie, że uzupełnienia braków należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania, po dwukrotnym awizowaniu [...] marca 2021 r. oraz [...] marca 2021 r., wróciły do Sądu z adnotacją o niepodjęciu ich w terminie. Zgodnie z przewidzianą w art. 73 § 4 p.p.s.a. fikcją doręczenia, skutek doręczenia nastąpił [...] marca 2021 r.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych oraz fiskalnych skargi w wyznaczonym terminie, Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.
Skarżąca w reakcji na wyżej opisane postanowienie [...] kwietnia 2021 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu oraz zażalenie załączając aktualny odpis z KRS oraz kopię pism skierowanych do Poczty Polskiej.
W zażaleniu skarżąca podniosła, że awiza z [...] i [...] marca 2021 r., odnalezione zostały pod drzwiami sąsiada spółki [...] marca 2021 r., zaś [...] marca 2021 r., osoba zarządzająca biurem – W.S., wystąpił do Poczty Polskiej o ustalenie pełnych numerów przesyłek poleconych, bo dostępne były tylko ostatnie cztery cyfry, a reklamacja i ustalenie zwrotu jest możliwe tylko na podstawie numeru pełnego. Przedmiotowe pisma z wpisanymi informacjami zostały od Poczty Polskiej odzyskane [...] kwietnia 2021 r. Drugie awizo z [...] marca 2021 r., nie zostało Spółce doręczone więc niemożliwy był odbiór korespondencji. Ponadto w treści zażalenia wniosła o zwolnienie z wniesienia żądanej opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, które nie zostało należycie opłacone. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a). Osoba podpisująca skargę w imieniu spółki, winna wykazać swoje umocowanie przedkładając odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.
Po myśli art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia, w terminie 7 dni.
Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca została wezwana w niniejszej sprawie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz usunięcia braków formalnych skargi w sposób prawidłowy. Wezwania jednoznacznie wskazywały termin do wykonania ich wykonania oraz zawierały pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania.
Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że przesyłka zawierająca wezwania zostały przesłana na wskazany w skardze adres pełnomocnika skarżącej. Na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdują się adnotacje wraz ze stosownymi pieczęciami, z których wynika, że [...] marca 2021 r. umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. Powtórne awizo pozostawiono [...] marca 2021 r. Z uwagi na niepodjęcie korespondencji w terminie Poczta Polska [...] marca 2021 r. zwróciła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Wskazać należy, że procedura doręczenia spornej przesyłki sądowej była zgodna z art. 73 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W tych okolicznościach Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że doręczenie zastępcze przesyłki nastąpiło [...] marca 2021 r., zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął [...] marca 2021 r. Bezspornym jest, że pomimo upływu zakreślonego terminu brak formalny skargi nie został uzupełniony.
W tych okolicznościach, uznać należało, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.