Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 marca 2021 r., sygn. akt III OZ 135/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 134/20 o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie wypłaty równoważnika za brak lokalu mieszkalnego.
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1 - 10 cytowanego przepisu. Istotne jest przy tym, co expressis verbis wynika z powołanej regulacji, że środek odwoławczy w postaci zażalenia przysługuje wyłącznie od postanowień wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Środek taki nie przysługuje natomiast od postanowień wydanych przez sąd kasacyjny. Wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest zatem niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny jest ostatnią instancją w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a jego orzeczenia - w myśl art. 168 § 1 P.p.s.a. - są prawomocne od chwili ich wydania, gdyż nie przysługuje od nich żaden środek odwoławczy.
Powyższe uwagi prowadzą do wniosku, że wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.