Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 27 stycznia 2023 r., III SAB/Gd 184/22, sprostował oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 23 stycznia 2023 r., III SAB/Gd 184/22 poprzez usunięcie punktu drugiego sentencji postanowienia oraz poprzez usunięcie ostatniego zdania w uzasadnieniu postanowienia w sprawie ze skargi Komendanta Miejskiego Policji w S. na bezczynność Wojewódzkiego Ośrodka [...] w G. w przedmiocie rozpoznania odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku z cofnięciem skargi w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w punkcie pierwszym sentencji postanowienia z 23 stycznia 2023 r., III SAB/Gd 184/22 umorzył postępowanie. Natomiast w punkcie drugim sentencji postanowienia Sąd nakazał zwrócić wpis sądowy, który jednak nie został uiszczony w sprawie. Nie może zatem budzić wątpliwości, że doszło do oczywistej omyłki. Ponadto, w uzasadnieniu postanowienia wskazano w ostatnim zdaniu podstawę prawną do dokonania zwrotu wpisu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości. Podniósł, że dokonał wpisu sądowego w wysokości 100 zł od wniesionej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a." Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Judykatura przyjęła, iż sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W ramach wymienionych w art. 156 § 1 p.p.s.a. szeroko rozumianych błędów nie podlegają sprostowaniu mylne ustalenia faktyczne sądu, choćby zostały spowodowane przeoczeniem. Kwestia, czy prostowany fakt jest w rzeczywistości poparty dokumentami znajdującymi się w aktach postępowania, jest bez znaczenia dla oceny możliwości dokonania sprostowania (por. postanowienie NSA z 2 lutego 2012 r., I OZ 60/12).
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym.
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji sprostował z urzędu postanowienie własne z 23 stycznia 2023 r., III SAB/Gd 184/22, poprzez usunięcie punktu 2. w zakresie zwrotu Komendantowi Miejskiemu Policji w S. uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego takie działanie Sądu pierwszej instancji jest niedopuszczalne. Doprowadziło bowiem ono do zmiany rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Nie sposób zaklasyfikować go do którejś z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 p.p.s.a. Postanowienie o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi może być kwestionowane jedynie w drodze środka odwoławczego, a nie przez instytucję sprostowania oczywistej omyłki.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.