Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 1070/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecnie odrzucił zażalenie R. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 10 września 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 1070/19 odrzucającego wniesioną osobiście przez Skarżącego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 11 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 1070/19.
W uzasadnieniu postanowienia z 13 stycznia 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że postanowienie z dnia 10 września 2021 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie wniesienia zażalenia (przymusie adwokacko-radcowskim) zostało prawidłowo doręczone skarżącemu. Na powyższe postanowienie skarżący pismem z dnia 2 listopada 2022 r. złożył osobiście zażalenie. Sąd I. instancji nadmienił, że ze złożonego zażalenia ani akt sprawy akt nie wynika, aby skarżący był jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.
Pismem z 6 lutego 2023 r. R. S. wywiódł zażalenie na postanowienie WSA w Szczecinie z 13 stycznia 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 1070/19 o odrzuceniu zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym z innych przyczyn w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a., stanowi brak niepodlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; z 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04; z 2 października 2012 r., II OZ 832/12; z dnia 30 czerwca 2011 r., II FZ 318/11, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Jak wynika z analizy akt sprawy postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia zostało Skarżącemu doręczone 25 października 2022 r. (potwierdzenie odbioru k. 153). Skarżący zaś, mimo prawidłowego pouczenia, zażalenie sporządził samodzielnie, pomimo, że nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a. Słusznie zatem sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.