Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 16 stycznia 2023 r., III SA/Gl 868/22 odrzucił skargę O. N. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] im. [...] w C. z [...] października 2022 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że O. N. (dalej: "skarżący") pismem z 11 października 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] im. [...] z [...] października 2022 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia.
Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 2 grudnia 2022 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL, jeżeli taki posiada oraz sprecyzowania, czy przebywa na terytorium Polski, a nadto do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na nieobecność adresata, korespondencję zawierającą wezwania pozostawiono do odbioru w urzędzie pocztowym, o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata 13 grudnia 2022 r. 21 grudnia 2022 r. powtórnie zawiadomiono skarżącego o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej.
Skarżący nie odebrał przesyłki we wskazanym terminie, a zatem w świetle art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej "p.p.s.a."), Sąd pierwszej instancji uznał, że doręczenie nastąpiło 27 grudnia 2022 r. W wyznaczonym terminie, który upływał 3 stycznia 2023 r. skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi oraz nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi. Wobec tego Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Skarżący, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. Wskazał, że przesyłka polecona nie mogła zostać odebrana przez adresata, ponieważ nie przebywał on w Polsce z przyczyn od siebie niezależnych. Jego przyjazd do Polski jest uzależniony od pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy (statusu studenta). Ponadto skarżący podniósł, że Sąd pierwszej instancji uchybił art. 220 § 2 p.p.s.a., wyznaczając termin do uiszczenia opłaty krótszy niż 2 miesiące. Skarżący także nie zgodził się z wezwaniem go do nadesłania numeru PESEL, skoro jest cudzoziemcem. Jednocześnie wystąpił o doręczanie korespondencji na adres e-mail.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Według zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Sąd skargę odrzuca, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, poprzez podanie numeru PESEL jeżeli posiada oraz sprecyzowania czy przebywa na terytorium Polski, a także braków fiskalnych skargi. Wezwanie Sądu zostało skierowane do skarżącego na wskazany w skardze adres "[...]". Przesyłka skierowana do skarżącego, dwukrotnie awizowana, została uznana na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. za doręczoną 27 grudnia 2022 r. Wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych oraz fiskalnych skargi w wyznaczonym terminie, Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.
Z powyższym stanowiskiem Sądu pierwszej instancji nie można się zgodzić, bowiem skarżącemu nie doręczono skutecznie wezwania Sądu.
Należy zwrócić uwagę, że skarżący w skardze podał adres: "[...]". Z akt administracyjnych wynika natomiast, że skarżący, na etapie postępowania administracyjnego ustanowił pełnomocnika do doręczeń w Polsce zgodnie z art. 40 § 4 k.p.a., tj. V. N. zamieszkałą pod adresem [...]. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu na adres pełnomocnika do doręczeń w Polsce. Mając to na uwadze oraz fakt, że skarżący jest cudzoziemcem, Sąd pierwszej instancji, zobowiązany był do wnikliwej analizy skargi oraz akt administracyjnych sprawy, która pozwoliłaby na ustalenie prawidłowego sposobu doręczania skarżącemu przesyłek sądowych. WSA w Gliwicach zobligowany był, w tej konkretnej sprawie, do doręczenia korespondencji sądowej pełnomocnikowi do doręczeń w Polsce. Skierowanie natomiast przez Sąd przesyłki na adres skarżącego "[...]", z pominięciem ustanowionego pełnomocnika do doręczeń, tj. "[...]" uniemożliwiło jej odbiór przez tego pełnomocnika.
Wobec nieskutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków formalnych oraz fiskalnych skargi, brak było podstaw do odrzucenia skargi.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.