Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 marca 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 4/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B. (dalej także jako: skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 17 października 2023 r., nr SKO.PS.4111.727.2856.2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, wyjaśniając w uzasadnieniu, że w związku z opatrzeniem przez skarżącą prawidłowym podpisem kwalifikowanym jedynie pisma przewodniego do skargi, przy jednoczesnym niepodpisaniu załącznika, który zawierał właściwą treść skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 stycznia 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej osobiste prawidłowe podpisanie lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mimo upływu ustawowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, skarżąca braku tego nie uzupełniła, co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
A. B. wywiodła w terminie do zaskarżenia powyższego postanowienia zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2024 r. i wnosząc o jego uwzględnienie wskazała, że w jej ocenie podpis pod skargą został złożony prawidłowo, co może udokumentować właściwymi dowodami, np. kopią złożonego dokumentu z podpisem. Do zażalenia skarżąca ponownie załączyła skan własnoręcznie podpisanej skargi, która nie została opatrzona prawidłowym podpisem elektronicznym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis tej strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast z art. 46 § 2a p.p.s.a. wynika, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z kolei zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a dotyczą także załączników do pism wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.
Wbrew twierdzeniom skarżącej, okoliczności niniejszej sprawy nie pozwalają na uznanie, że wniesiona przez nią do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga została prawidłowo podpisana. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca wywiodła skargę do sądu administracyjnego za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, jednak prawidłowo podpisała jedynie pismo przewodnie, zaś załącznik do pisma ogólnego z dnia 30 listopada 2023 r., zawierający skargę w postaci odrębnego dokumentu elektronicznego, nie został przez skarżącą oddzielnie elektronicznie podpisany. Załącznik do skargi stanowił bowiem skan podpisanego własnoręcznie przez skarżącą dokumentu, który nie został jednocześnie przez nią prawidłowo podpisany elektronicznie. Skarżąca zaś, pomimo skutecznie doręczonego wezwania Sądu I instancji, w którym poinformowano ją o skutkach niewykonania przez nią wezwania w zakreślonym terminie, w żaden sposób na wezwanie Sądu nie odpowiedziała i tym samym braków formalnych niniejszej skargi nie uzupełniła.
Ponadto, należy zauważyć, że do zażalenia skarżąca ponownie załączyła niepodpisany w sposób prawidłowy skan skargi. Treść art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. nie pozostawia zaś wątpliwości, że uniemożliwia to uznanie, że skarga została skutecznie złożona, co w konsekwencji nie pozwala na nadanie jej – jako wciąż obarczonej brakiem formalnym - dalszego biegu i stanowi podstawę do jej odrzucenia. Słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że okoliczności niniejszej sprawy stanowiły podstawę do odrzucenia skargi A. B. w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z powyższych względów nie było podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia, co skutkowało jego oddaleniem w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.