Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 3502/21, odrzucił skargę F.T. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2021 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pismo strony powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go, nie mając takiego obowiązku.
Nadto do pisma (skargi) strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Stosownie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz nadesłanie odpisu skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 14 października 2021 r. Zatem ustawowy termin dla dokonania tej czynności upływał w dniu 21 października 2021 r. Ponieważ w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił stwierdzonych braków formalnych skargi, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, który wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi, pomimo zaniechania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnika ustanowionego dla skarżącego z urzędu, w sytuacji gdy skarżący już w złożonej skardze zawarł wniosek o jego ustanowienie, a Sąd nie wstrzymał czynności do czasu rozpoznania wniosku o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, a po jego wyznaczeniu nie wezwał go do uzupełnienia braków.
W związku z powyższym zarzutem skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy zauważyć, że pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 P.p.s.a. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Dodatkowo zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Skoro złożona przez skarżącego skarga, będąc jego pierwszym pismem w sprawie, nie zawierała oznaczenia jego numeru PESEL jako wnoszącego pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.) oraz brakowało w niej odpowiedniej liczby jej odpisów dla doręczenia pozostałym stronom (art. 47 § 1 P.p.s.a.), to oznacza to, że wystąpiły braki formalne tak wniesionej skargi.
W myśl natomiast art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Treść powyższych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że brak wskazania numeru PESEL oraz brak odpisu skargi jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i stanowi podstawę odrzucenia skargi.
Obowiązek podania numeru PESEL oraz dołączenia odpisów powinien być więc zrealizowany już przy złożeniu skargi i to niezależnie od tego, czy strona postępowania występuje w sprawie samodzielnie czy za pośrednictwem pełnomocnika, a także niezależnie od ewentualnego zajścia przesłanek udzielenia prawa pomocy z art. 246 § 1 P.p.s.a. Złożenie odpisów skargi, jak również podanie własnego numeru PESEL nie jest obarczone przymusem adwokacko-radcowskim, ani nie jest skomplikowane i nie wymaga szczególnych przygotowań. Tym bardziej, że w niniejszej sprawie skarżący samodzielnie złożył skargę, a zatem wykonanie wezwania Sądu, nie powinno stanowić dla niego problemu. W sytuacji zatem, gdy skarżący samodzielnie złożył skargę, to został wezwany do uzupełnienia jej braków formalnych uniemożliwiających nadanie sprawie dalszego biegu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zawierało też szereg pouczeń, w tym rygor nieusunięcia braków formalnych skargi.
Mimo zakreślonego terminu do wykonania wezwania Sądu, skarżący pozostawał bierny. Na uwadze należy również mieć fakt, że skarżący został wezwany nie tyko do usunięcia braków formalnych skargi, ale również do uzupełnienia złożonego w skardze wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie to skarżący odebrał, podobnie jak wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, w dniu 14 października 2021 r. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłał w zakreślonym terminie uzupełniony wniosek ppf. Z powyższego wynika, że skarżący był w stanie zadośćuczynić temu wezwaniu Sądu. Niezrozumiałe jest zatem zachowanie skarżącego, który nie wykonał pozostałych wezwań Sądu. Tym bardziej, że nie mógł pozostawać w przekonaniu o przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tych okolicznościach prawidłowe było odrzucenie skargi przez Sąd bowiem obowiązki skarżącego wymienione w doręczonym mu zarządzeniu nie zostały wypełnione. Zaistniała zatem przesłanka by wobec braków formalnych skargi odrzucić ją, co niniejszym Sąd uczynił zaskarżonym postanowieniem. Zaskarżone postanowienie nie zasługiwało na uchylenie bowiem odpowiada przepisom prawa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.