Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił A. z siedzibą w Ł. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania uchwały Sejmiku Województwa Łódzkiego z 28 września 2021 r. nr XXXVI/466/21 w przedmiocie "Planu gospodarki odpadami dla województwa łódzkiego na lata 2019-2025 z uwzględnieniem lat 2026-2031"
W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że zgodnie z oświadczeniem skarżącego, w sprawie może zaistnieć niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody polegającej na zobowiązaniu do zwrotu środków otrzymanych z dofinansowania na budowę Regionalnego Zakładu Zagospodarowania Odpadami Komunalnymi w miejscowości [...] (RZZOK). Instalacja RZZOK jest budowana ze środków otrzymanych w związku z przyznaniem dofinansowania. Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów stanowiących dowód przyznania tego rodzaju dofinansowania. Załączył natomiast pismo z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi z 28 grudnia 2020 r., z którego wynika, że wniosek o dofinansowanie w formie pożyczki na realizację zadania pn.: "[...]" pozostaje nierozpatrzony.
Skarżący nie wskazał rodzaju przyznanego dofinansowania (dofinansowań) lub jego wysokości. Nie wyjaśnił także, w jakiej wysokości musiałby nastąpić ewentualny zwrot tych środków oraz jakie kary (jeżeli zostały takie przewidziane) są z tym związane. Ponadto, w ocenie Sądu I instancji, brak uwzględnienia instalacji skarżącego w wojewódzkim planie gospodarki odpadami, nie może zostać zakwalifikowany w kategorii trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji w tej sprawie. Sąd I instancji prawidłowo ocenił wniosek spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Na tej podstawie Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie, co uniemożliwiało wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tej sprawie argumentacja wniosku skarżącego sprowadza się do stwierdzenia, że uwzględnienie instalacji RZZOK w wojewódzkim planie gospodarki odpadami umożliwi skarżącemu uzyskanie pożyczki na realizację tej inwestycji. Natomiast brak uwzględnienia instalacji w RZZOK uniemożliwia uzyskanie tego rodzaju dofinasowania. Oznacza to, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały opiera się nie tyle na przesłance znacznej szkody, co na przesłance braku uzyskania określonych korzyści. Ponadto, co również jest istotne w tej sprawie, przedmiotem skargi, a zarazem wniosku o wstrzymanie wykonania, jest uchwała w przedmiocie wojewódzkiego planu gospodarki odpadami. Akt ten nie jest aktem prawa miejscowego, niemniej skierowany jest do szerokiego grona adresatów i reguluje istotną z punktu widzenia ochrony środowiska kwestię gospodarowania odpadami w województwie łódzkim.
W związku z tym również na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania, konieczne jest wyważenie indywidualnego interesu skarżącego z indywidualnymi interesami adresatów tej uchwały oraz z interesem publicznym. Tego rodzaju ocena prowadzi do stwierdzenia braku możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały tylko w oparciu o utratę korzyści przez jeden z podmiotów planujących działalność w zakresie gospodarki odpadami w województwie łódzkim. Dodatkowo należy mieć na uwadze, że wojewódzkie plany gospodarki odpadami podlegają zarówno kontroli sądów administracyjnych, jak i aktualizacji w trybie przepisów z ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2021 r., poz. 779 ze zm.). Ewentualne uwzględnienie instalacji skarżącego w tym planie, umożliwi ponowne wystąpienie o dofinansowanie, co potwierdza także załączona przez skarżącego korespondencja z Prezesem Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi (pismo z 28 grudnia 2020 r., k. 149 akt sądowych). W świetle powołanych okoliczności prawnych i faktycznych, zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem, a zażalenie skarżącego podlegało oddaleniu.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.