Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 września 2023 r., sygn. akt III SAB/Lu 41/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił jako niedopuszczalną skargę D.O. (dalej: "skarżący") na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia o pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Pismami z 4 października 2023 r., 16 października 2023 r., 19 października 2023 r., 20 października 2023 r., 23 października 2023 r., 15 listopada 2023 r., 24 listopada 2024 r. skarżący przedstawił stanowisko, z którego wynika, że wnosi o uzupełnienie postanowienia WSA w Lublinie z 13 września 2023 r. w zakresie uwzględnienia żądania zawartego w skardze.
Postanowieniem z 6 grudnia 2023 r., sygn. akt III SAB/Lu 41/23, Sąd I. instancji odmówił uzupełnienia postanowienia.
W dniu 9 stycznia 2024 r. skarżący wywiódł pismo, z którego wynika, że nie zgadza się on z rozstrzygnięciem WSA w Lublinie z 6 grudnia 2023 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Jak wynika z treści art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnienie orzeczenia może nastąpić, gdy sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z 13 września 2023 r. rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi jest kompletne.
Zawarte we wniosku o uzupełnienie postanowienia argumenty stanowią w oczywisty sposób polemikę strony z merytorycznym rozstrzygnięciem dokonanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest i nie może być "dodatkowym środkiem zaskarżenia" uruchamiającym dodatkowe, postępowanie kontrolne wobec wydanego orzeczenia.
Na marginesie zauważyć należało, że inicjowanie kolejnych spraw wpadkowych w kolejnych sprawach sądowoadministracyjnych stanowi dla skarżącego cel sam w sobie, a celem tego działania nie jest obrona swoich praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Takie postępowanie nie stanowi realizacji prawa do sądu, tym samym nie zasługuje na ochronę prawną.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.