Postanowienie NSA z 18 maja 2022 r., III OZ 295/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego [...] w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2022 r. sygn. akt II SAB/Sz 84/21 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego [...] w S.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 października 2021 r. sygn. akt II SAB/Sz 84/21

Skład

Sędzia NSA Tamara Dziełakowska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego [...] w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 11 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego [...] w S. od wyroku tego Sądu 6 października 2021 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 25 listopada 2021 r. pełnomocnik organu został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej od ww. wyroku, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy przez NSA na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi organu 14 grudnia 2021 r. i do dnia wydania postanowienia ww. brak nie został uzupełniony. 16 grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego uiścił tytułem wpisu od skargi kasacyjnej kwotę 100 zł. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na podstawie art. 178 w związku z art. 176 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Dyrektor Liceum Ogólnokształcącego [...] w S., zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 176 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 15 zzs4 ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest niezasadne.

Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 193 P.p.s.a. "[j]eżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym (...)". Takim brakiem formalnym w świetle art. 176 § 2 P.p.s.a. jest brak wniosku o rozpoznanie wniesionej od wyroku sądu pierwszej instancji skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.

W okolicznościach niniejszej sprawy poza sporem pozostawało ustalenie, że pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy albo wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie, skarżący działając przez swojego pełnomocnika nie wykonał powyższego wezwania. Już tylko to ustalenie czyniło kontrolowane postanowienie prawidłowym. Przywoływany natomiast w rozpoznawanym zażaleniu art. 15 zzs4 ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...) jest adresowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego i w żaden sposób nie modyfikuje on warunków formalnych skargi kasacyjnej, w tym tego wymienionego w art. 176 § 2 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.