Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 13 stycznia 2023 r., II SA/Kr 208/16 (II SPP/Kr 18/22) odrzucił zażalenie T.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 1 lipca 2022 r., II SPP/Kr 18/22 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 16 marca 2022 r. o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Odrzucając zażalenie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy. Zażalenie wniesione na orzeczenie, od którego nie przysługuje środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Skarżący, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem Sądu pierwszej instancji, wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie art. 260 § 1 p.p.s.a., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 1 lipca 2022 r., II SPP/Kr 18/22 – wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego tego Sądu z 16 marca 2022 r., którym umorzono postępowanie w zakresie wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych – zażalenie nie przysługuje.
Zgodnie bowiem z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z kolei na podstawie art. 260 § 2 zd. drugie p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Orzeczenia sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.