Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 2512/20, odrzucił skargę B. M. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2020 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji B. M., pismem z dnia 9 listopada 2020 r. (nadanym w UP w dniu 9 listopada 2020 r.), wniósł do tego Sądu skargę na ww. decyzję w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 723). Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego orzeczenia wynika, że doręczono je skarżącemu w dniu 7 października 2020 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 6 listopada 2020 r. (piątek).
Natomiast skarżący złożył skargę dopiero w dniu 9 listopada 2020 r., a więc z uchybieniem terminu ustawowego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a." postanowił jak w sentencji postanowienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł B. M. postulując jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji skargę na wskazaną na wstępie decyzję wniósł w dniu 12 października 2020 r., a nie jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu w dniu 9 listopada 2020 r. Na potwierdzenie swoich twierdzeń załączył do zażalenia dowód nadania listu poleconego z dnia 12 października 2020 r. w Urzędzie Pocztowym nr [...] w [...].
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Sformułowanie "odrzuca" wskazuje na obowiązek sądu administracyjnego odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu. Sąd odrzucając skargę nie ma zatem możliwości oceny, czy niedochowanie terminu do jej wniesienia zostało spowodowane bez winy skarżącego. W myśl ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestia przyczyny w uchybieniu terminu może mieć ewentualnie znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, a nie przy badaniu terminowości jej wniesienia (zob. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2011 r. sygn. akt I OSK 802/11, LEX nr 990286). Tymczasem nie ulega wątpliwości, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w rozpatrywanej sprawie w dniu 6 listopada 2020 r., albowiem zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 7 października 2020 r. W przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem operatora pocztowego, datą wniesienia pisma jest dzień jego oddania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, co nastąpiło w dniu 9 listopada 2020 r. Z powyższych względów prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę odrzucił.
Twierdzenia skarżącego jakoby nadał skargę w dniu 12 października 2020 r. mogłyby być podnoszone w ewentualnym postępowaniu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na marginesie warto jednakże zauważyć, że znajdująca się w aktach sprawy skarga na decyzję z dnia [...] września 2020 r. datowana jest na dzień 8 listopada 2020 r., nadto numer przesyłki znajdujący się na załączonym do zażalenia potwierdzeniu nadania przesyłki poleconej jest inny niż numer na kopercie, w której nadesłana została skarga do Sądu I instancji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalono zażalenie.