Uzasadnienie
Wyrokiem z 16 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z 22 lutego 2022 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków.
Skarżąca wniosła o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku.
Zarządzeniem z 19 maja 2023 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku w kwocie 100 złotych.
Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 p.p.s.a. nie stosuje się. Zgodnie natomiast z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1090) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.
Zarzuty skarżącej nie zasługują na uwzględnienie. Zasadą jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Wyjątki od tej zasady wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.), instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.) oraz przedmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sytuacjach przewidzianych w art. 227 § 1 i 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca kwestionuje przede wszystkim prawidłowość odmowy przyznania jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Argumenty tego rodzaju mogą być natomiast podnoszone w środkach zaskarżenia mających na celu zakwestionowanie postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, a nie w zażaleniu na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Również pozostałe wyjątki od obowiązku ponoszenia przez stronę kosztów sądowych, (w tym opłaty kancelaryjnej), nie znajdują w tej sprawie zastosowania.
Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, prawidłowo określając jej wysokość na 100 zł na podstawie § 2 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów.
Z tych względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.