Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 12 stycznia 2023 r., sygn. akt II S/Wa 2223/22, odrzucił skargę W.D. na pismo Dyrektora Instytutu Hodowli i Aklimatyzacji Roślin – Państwowego Instytutu Badawczego [...] z dnia 28 listopada 2022 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, jako niedopuszczalną.
Następnie wnioskiem z dnia 6 kwietnia 2023 r. skarżący wystąpił o uzupełnienie powyższego postanowienia w zakresie złożonego w skardze wniosku z pkt. 3, 4, 5 i 6.
Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2023 r. WSA w Warszawie odrzucił wniosek o uzupełnienie, z uwagi na złożenie go z uchybieniem terminu. Termin do złożenia wniosku o uzupełnienie upływał z dniem 31 stycznia 2023 r., podczas gdy wniosek o uzupełnienie skarżący złożył 6 kwietnia 2023 r.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się skarżący, który wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Prawidłowe jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że złożony z uchybieniem terminu wniosek o uzupełnienie orzeczenia podlegał odrzuceniu.
Stosownie bowiem do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 157 § 1a P.p.s.a., wniosek zgłoszony po upływie terminu podlega odrzuceniu.
Warunkiem skutecznego wniesienia wniosku o uzupełnienie jest zachowanie terminu do jego wniesienia, jak i zaistnienie braków w orzeczeniu, które mogłyby podlegać uzupełnieniu. W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że skarżący złożył wniosek po terminie i nie jest to kwestionowane w złożonym zażaleniu.
Z tych względów, uznając postanowienie Sądu pierwszej instancji za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.