Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 4 stycznia 2023 r. na podstawie art. 58 § pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę M. F. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że skarżący zarządzeniem z 6 grudnia 2022 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu 22 grudnia 2022 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał pismo przewodnie wraz z załącznikiem, jednakże tylko pismo przewodnie było prawidłowo podpisane. W związku z powyższym konieczne było odrzucenie skargi przez WSA w Krakowie.
25 stycznia 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji zaskarżając je w całości, żądając jego uchylenia, zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych oraz zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że brak podpisu na załączniku, pomimo podpisania pisma przewodniego stanowi podstawę odrzucenia skargi. W uzasadnieniu skarżący powołał orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z 16 czerwca 2020 r., II OZ 275/20, postanowienie NSA z 11 sierpnia 2020 r., I FZ 76/20), z których w jego opinii wynika, że podpisanie wymaganym podpisem dokumentu elektronicznego wnoszonego przez platformę e-PUAP, wewnątrz którego przekazywane są inne dokumenty, np. załączniki, skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, tj. treści formularza wraz z załączonymi do niego plikami, a wykładnia formalistyczna art. 46 § 2b p.p.s.a., co do wymogu podpisania podpisem elektronicznym odrębnie każdego dokumentu (pliku) w przesłanym jednym dokumencie elektronicznym przeczy celowi wprowadzenia informatyzacji postępowania sądowoadministracyjnego oraz oficjalnym zasadom funkcjonowania i podpisywania pism w platformie e-PUAP.
Pismem z 15 lutego 2023 r. organ ustosunkował się do zażalenia skarżącego wnosząc o jego oddalenie. Podkreślone zostało, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 jasno stwierdził, że "zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Potwierdzono również, że skarżący takiego wymogu nie spełnił, bowiem skarga na bezczynność organu stanowiąca załącznik do pisma przewodniego nie została osobno podpisana w jeden z w/w sposobów. Organ zauważył dodatkowo, że skarżący samodzielnie wybrał formę elektroniczną złożenia skargi, zatem zaakceptował wszystkie wymogi jakie dotyczą tej formy komunikacji z organem i sądem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Z kolei w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak już wyżej wskazano, w przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi ustawodawca w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przewidział rygor odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie, skarżący wniósł skargę na bezczynność drogą elektroniczną, przy czym skarga ta stanowiła załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "Skarga na bezczynność". W związku z tym, że podpis elektroniczny został złożony jedynie pod pismem przewodnim do właściwej skargi, Sąd I instancji 21 grudnia 2022 r. wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych tej skargi przez jej podpisanie pod rygorem odrzucenia skargi. 22 grudnia 2022 r. skarżący przesłał skargę na bezczynność jako załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "Uzupełnienie skargi", jednakże ponownie tylko pismo przewodnie zostało podpisane.
Tym samym w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi przez opatrzenie jej właściwym podpisem, o którym mowa w art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a.
W tym miejscu podkreślić należy, że pismem w sprawie jest zarówno pismo przewodnie, jak i skarga. Ze względu natomiast na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego tj. w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu.
W orzecznictwie istniały rozbieżności, co do kwestii konieczności opatrywania podpisem nie tylko pisma przewodniego, ale również dokumentów stanowiących załączniki, jednakże NSA w uchwale z dnia 6 grudnia 2021 r. przesądził, że skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (Uchwała NSA z 6.12.2021 r., I FPS 2/21, ONSAiWSA 2022, nr 1, poz. 2). Za nieaktualne należy zatem uznać tezy orzeczeń NSA powołanych przez skarżącego w zażaleniu, zgodnie z którymi podpisanie formularza pisma ogólnego odnosi się do całości pisma i załączonych do niego plików. Zasadnie tym samym Sąd I instancji odrzucił skargę.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.