Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 maja 2023 r., II SA/Wa 585/23 odrzucił skargę A. B. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 18 stycznia 2023 r., nr DOM1.1125.136.2022.EDE w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.
Sąd pierwszej instancji, odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "p.p.s.a.") wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Termin ten upływał bowiem 3 marca 2023 r., wobec prawidłowego doręczenia zaskarżonej decyzji 1 lutego 2023 r. Przedmiotowa przesyłka została awizowana, a następnie wydana bezpośrednio do rąk adresata – tj. A. B. (dalej: "skarżąca"). Skargę wniesiono zaś 6 marca 2022 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik nie wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Skarżąca, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, zaskarżyła je zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 58 § 1 pkt 2 i art. 86 § 1 p.p.s.a. – w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem skarżąca w terminie prawem przepisanym wniosła o przywrócenie terminu na czynność, której uchybiła bez swej winy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że skarga A. B. została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. i prawidłowo postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 53 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zaskarżone postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z 18 stycznia 2023 r., nr DOM1.1125.136.2022.EDE zostało doręczone skarżącej 1 lutego 2023 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 3 marca 2023 r. Skarga natomiast została nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej 6 marca 2023 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Wobec tego za niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 86 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca, po doręczeniu jej odpisu odpowiedzi na skargę, co nastąpiło 30 maja 2023 r., w piśmie z 6 czerwca 2023 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Następie pismem z 27 czerwca 2023 r. wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, skutkuje tym, że wniosek o przywrócenie terminu podlega rozpoznaniu dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminu do dokonania czynności procesowej. W pierwszej kolejności ustalenia bowiem wymaga, czy rzeczywiście doszło do uchybienia terminu, co powinno być przesądzone przez sąd drugiej instancji, przy rozpoznawaniu zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.