Postanowienie NSA z 6 września 2022 r., III OZ 437/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2022 r. sygn. akt II SAB/Kr 33/21 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2021 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie załatwienia podania o wydanie zaświadczenia z wniosku z dnia 6 lutego 2021 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2022 r., sygn. akt III SAB/Kr 33/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił K. J. (dalej: skarżący) uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2021 r. odrzucającego skargę.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że postanowieniem z dnia 14 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę skarżącego na bezczynność komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie załatwienia podania o wydanie zaświadczenia z wniosku z dnia 6 lutego 2021 r. Pismem z dnia 11 października 2021 r. skarżący wniósł o wydanie orzeczenia uzupełniającego.

Sąd I instancji stwierdził, że postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia odrzucającego skargę zostało uzasadnione brakiem przesłanek z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022, poz. 329 ze zm., dalej P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd w postanowieniu z dnia 14 września 2021 r. orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, stosuje się odpowiednio do postanowień, co wynika z art. 166 P.p.s.a.

Sąd I instancji prawidłowo uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zapadłe w dniu 14 września 2021 r. postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Nie ulega wątpliwości, że w kwestionowanym postanowieniu orzeczono o całości skargi, zaś wniosek skarżącego o uzupełnienie tego postanowienia pozbawiony był podstaw. W tej sytuacji Sąd I instancji słusznie odmówił skarżącemu uzupełnienia postanowienia.

Uzupełnienie wyroku lub postanowienia z art. 157 § 1 P.p.s.a. nie może natomiast służyć "konkretyzacji" uzasadnienia wyroku lub postanowienia, jak i zmianie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Instytucja uzupełnienia wyroku lub postanowienia nie jest bowiem środkiem służącym zakwestionowaniu rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego lub Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.