Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 grudnia 2020 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę R.S. (dalej: skarżący) na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Sopocie w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 listopada 2020 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu 16 listopada 2020 r., a więc termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął 23 listopada 2020 r. Jak wynika z akt sprawy w zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania. W związku z tym Sąd I instancji odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, który wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., [...] pismo strony powinno zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany wezwać stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie nadesłał do akt sądowych numeru PESEL, zgodnie z wezwaniem Sądu. Oznacza to, że Sąd I instancji był zobowiązany odrzucić skargę. Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że jeśli pismo strony będącej osobą fizyczną jest pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej (a tak było w tej sprawie), to powinno zawierać numer PESEL. Cytowane wyżej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków. W przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, Sąd zobowiązany był do odrzucenia skargi, o czym skarżący został pouczony w piśmie zawierającym wezwanie do wskazania numeru PESEL.
Argumenty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Z zażalenia wynika bowiem, że skarżący uzupełnił brak formalny skargi, tj. w terminie przesłał do Sądu odpowiedź na wezwanie. Pismo skarżącego zostało mu jednak zwrócone przez Pocztę Polską. Oznacza to zatem, że w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, ponieważ jego pismo nie wpłynęło do Sądu. Jeżeli skarżący twierdzi, że nastąpiło to bez jego winy, to powinien wystąpić ze stosownym środkiem prawnym umożliwiającym uniknięcie negatywnych skutków prawnych uchybienia terminu.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.