Uzasadnienie
Zarządzeniem z 14 kwietnia 2023 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej zwanej "p.p.s.a.") wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej zwanego: "rozporządzeniem").
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła skarżąca. W zażaleniu zawarła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Prawomocnym postanowieniem z 1 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SPP/Wa 107/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego tego sądu o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata i w tym celu przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej - 100 zł, a do takich spraw zalicza się przedmiotowa sprawa. W związku z tym stwierdzić należy, że Przewodniczący Wydziału zgodnie z prawem wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, prawidłowo ustalając wysokość wpisu w kwocie 100 zł.
Okoliczności podniesione w zażaleniu mogły mieć wpływ wyłącznie na postępowanie w sprawie przyznania skarżącej prawa pomocy, które zakończyło się prawomocnym umorzeniem postępowania. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca nie wykazała w sprawie nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na zmianę uprzednio wydanego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy (sygn. akt II SPP/Wa 57/23). W tej sytuacji zaskarżone zarządzenie należało uznać za zgodne z obowiązującym prawem.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.