Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 czerwca 2026 r. sygn. akt III OZ 239/26 oddalił zażalenie K.C. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 18 marca 2026 r., sygn. akt II SAB/Lu 5/26 w sprawie z wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jerzego Parchomiuka oraz asesora sądowego Anny Ostrowskiej od orzekania w sprawie ze skargi skarżącego na bezczynność Burmistrza Józefowa nad Wisłą w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Pismem z 31 lipca 2026 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z 19 czerwca 2026 r. sygn. akt III OZ 239/26.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu. Wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania, żądając wznowienia postępowania należy zachować wymogi określone w dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
W myśl art. 276 p.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.). Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że skarga o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która nie została sporządzona przez fachowego pełnomocnika podlega odrzuceniu (zob. postanowienia NSA z dnia: 9 marca 2005 r., sygn. akt I GSK 359/05, ONSAiWSA 2005/5/98; 16 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 3198/14, LEX nr 1596039; 2 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2196/14, LEX nr 1527824; zob. też J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2010 s. 628).
W okolicznościach niniejszej sprawy skarga o wznowienie postępowania nie została sporządzona ani przez profesjonalnego pełnomocnika, ani przez żaden z podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Skargę tę sporządził osobiście skarżący, tym samym nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 276 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a. Skarżący nie posiada bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.