Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 maja 2024 r., sygn. akt I SPP/Wa 8/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji, WSA) odrzucił sprzeciw J.M. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SPP/Wa 8/24 w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z 20 września 2023 r., nr 052832791/GSOL w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, iż odpis postanowienia z 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SPP/Wa 8/24 doręczony został wnioskodawcy w dniu 6 maja 2024 r., a zatem termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia upłynął 13 maja 2024 r. Skoro zatem sprzeciw został wniesiony w dniu 14 maja 2024 r., to w ocenie Sądu I instancji, uznać należało, że wniesiony został z uchybieniem terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) od zarządzeń referendarza w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 kwietnia 2024 r. zostało doręczone skarżącemu 6 maja 2024 r. (k. 29 akt sądowych sprawy). Termin na zgłoszenie sprzeciwu od tego orzeczenia upływał zatem 13 maja 2024 r. Skarżący złożył sprzeciw dopiero 14 maja 2024 r.
Z powyższych ustaleń wynika, że Sąd I instancji miał wszelkie podstawy do odrzucenia przedmiotowego sprzeciwu jako wniesionego po ustawowym terminie.
Podnoszone przez skarżącego w zażaleniu okoliczności nie mogły mieć wpływu na wynik przedmiotowej sprawy wpadkowej, w ramach której kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego podlegała jedynie ustalona przez Sąd I instancji okoliczność wniesienia sprzeciwu w ustawowym terminie.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.