Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 lutego 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia skarżących, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 listopada 2021 r. w sprawie o sygn. akt II SPP/Wa 392/21.
Pismem z 5 maja 2022 r. skarżący wnieśli o sprostowanie ww. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego przez zmianę określenia przedmiotu sprawy na: "w przedmiocie bezwzględnej nieważności tej uchwały z mocy samego prawa lub jej nieistnienia względnie bezskuteczności.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku oraz postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Istotą zastosowania tego przepisu jest umożliwienie usunięcia z wyroku lub postanowienia wszelkich jego oczywistych niedokładności czy innych drobnych omyłek.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego określenie przedmiotu zaskarżenia nie stanowi, w myśl art. 156 § 1 p.p.s.a., niedokładności, błędu pisarskiego albo rachunkowego lub innej oczywistej omyłki. Wskazane nieprawidłowości powinny mieć bowiem charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Przez niedokładność należy rozumieć nieprawidłowość wynikającą z nieuwagi, pominięcia, błędnego zrozumienia okoliczności a następnie błędnego jej odnotowania. Błędem pisarskim jest widoczne, wbrew zamierzeniom sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, mylna pisownia, błąd gramatyczny. Natomiast błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych, w szczególności błędne zsumowanie lub odjęcie poszczególnych pozycji.
Użyte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lutego 2022 r., podobnie jak i w niniejszym postanowieniu, określenie przedmiotu zaskarżenia nie kwalifikuje się pod żadne z powyższych uchybień, gdyż nie ma ono charakteru nieprawidłowości wynikającej z uchybienia, nieuwagi czy pomyłki. Zgodnie bowiem z art. 138 w zw. z art. 166 p.p.s.a. sentencja postanowienia powinna zawierać m.in. przedmiot zaskarżenia, co rozumie się jako precyzyjne oznaczenie aktu lub czynności organu administracji publicznej oraz sprawy w jakiej ten akt lub czynność zostały wydane - czyli przedmiot sprawy.
Przedmiotem zaskarżonej uchwały jest zaś odmowa zakwalifikowania skarżącej do wynajęcia zajmowanego bez tytułu lokalu oraz umieszczenia skarżącej na liście osób oczekujących na najem lokalu. Wyżej opisane określenie przedmiotu sprawy w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego jest adekwatne do istoty sprawy.
W tych okolicznościach żądanie, aby przedmiot zaskarżenia określono w sposób podany przez skarżących jest nieuzasadniony. Dlatego też wniosek o sprostowanie przedmiotu zaskarżenia podlegał oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.