Postanowienie NSA z 20 lutego 2024 r., III OZ 55/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 11 października 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 161/22 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku J.M. z 16 sierpnia 2023 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi J.M. na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w Żninie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Skład

Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak przewodniczący

Uzasadnienie

Zarządzeniem z 11 października 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pozostawił bez rozpoznania wniosek J.M. (dalej: skarżący) z 16 sierpnia 2023 r. złożony w sprawie skargi skarżącego na bezczynność Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych w Żninie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z 22 lutego 2023 r. II SAB/Bd stwierdził, że Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych w Żninie dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz umorzył postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z 16 września 2022 r.

Pismem z 16 sierpnia 2023 r. skarżący nadesłał drogą elektroniczną wniosek o podanie przyczyny braku publikacji uzasadnienia wyroku w systemie CBOIS. Pismo to nie zostało opatrzone podpisem elektronicznym.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni ponownego wniosku z 16 sierpnia 2023 r. wraz z naniesionym prawidłowo podpisem elektronicznym lub przesłanie egzemplarza podpisanego podpisem tradycyjnym lub podpisanie takim podpisem wydruku zawartego w aktach sprawy, pod rygorem pozostawienia tego pisma bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono skarżącemu drogą elektroniczną 12 września 2023 r. Skarżący nie wykonał wezwania. W związku z tym Sąd I instancji pozostawił pismo z 16 sierpnia 2023 r. bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania wniósł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jednym z wymogów, jakie powinno zawierać każde pismo w postępowaniu sądowym, jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Określony w p.p.s.a. warunek formy pisemnej uważa się również za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym stanowi art. 46 § 2a p.p.s.a. (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Warunki te dotyczą jednak pism składanych w postępowaniu sądowym i mających wpływ na to postępowanie, a więc przede wszystkim skarg, wniosków procesowych, stanowisk w sprawie oraz środków zaskarżenia. Natomiast złożone drogą elektroniczną przez skarżącego pismo z 16 sierpnia 2023 r. stanowiło wyłącznie prośbę (wniosek) o udzielenie informacji i jako takie nie zostało objęte wskazanymi wyżej wymogami. Odpowiedź na tego rodzaju pismo powinna zostać udzielona skarżącemu tą samą drogą przez Wydział Informacji Sądowej. Kwestia publikacji orzeczenia w ogólnodostępnej bazie orzeczeń pozostaje bowiem bez jakiegokolwiek wpływu na postępowanie toczące się w danej sprawie. Wniosek skarżącego stanowił zatem przejaw odformalizowanej, elektronicznej korespondencji z Sądem I instancji i nie wymagał włączenia do akt sprawy oraz wzywania do uzupełnienia braków formalnych.

Z tych względów i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.