Uzasadnienie
J.J. pismem z 1 czerwca 2023 r. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 17 kwietnia 2023 r. dotyczącą odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika żądając uchylenia w/w decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Wydziału Oświaty i Spraw Społecznych w Urzędzie Miasta Zielona Góra działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Zielona Góra z 12 stycznia 2023 r. oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
Zarządzeniem z 13 lipca 2023 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL oraz braku fiskalnego poprzez wpłatę brakującej kwoty wpisu. Zgodnie z zarządzeniem braki powinny zostać uzupełnione w ciągu 7 dni od daty doręczenia pisma skarżącej pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja sądowa zawierająca odpis odpowiedzi na skargę, wezwanie do uzupełnienia braków skargi oraz zapytanie o możliwość rozpoznania skargi na posiedzeniu niejawnym została uznana za doręczoną w dniu 4 sierpnia 2023 r. (k. 27).
Postanowieniem z 14 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę skarżącej oraz zwrócił jej kwotę uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., który zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyła skarżąca wnosząc o uchylenie postanowienia w całości. W opinii skarżącej odrzucenie skargi było niezasadne, bowiem skarżąca nie została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie należy przytoczyć treść regulacji art. 46 § 2 ust. 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.) – dalej P.p.s.a., oraz § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z pierwszym powołanym przepisem pismo strony, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL wnoszącego będącego osobą fizyczną. Jeżeli strona mimo wezwania sądu nie uzupełni braków we wskazanym terminie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.
Drugi z powołanych przepisów odnosi się natomiast do wysokości wpisu od skargi i statuuje, że "w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł". Jako że przedmiot niniejszej sprawy nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w ustępach 1-5 § 2 rozporządzenia to zasadnie sąd przyjął, że wysokość wpisu od skargi wynosi 200 zł. Przepis art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
W niniejszej sprawie zgodnie z ustalonym stanem faktycznym wezwania do uzupełnienia braków formalnych (nr PESEL) oraz fiskalnych (brakująca kwota wpisu sądowego) nadane zostały na adres skarżącej 18 lipca 2023 r. W związku z faktem, że skarżąca nie odebrała korespondencji sądowej, mimo jej awizowania w placówce pocztowej zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a., została ona zwrócona do WSA w Warszawie i z dniem 4 sierpnia 2023 r. uznana za doręczoną.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji nie mógł postąpić inaczej i zasadnie odrzucił skargę wskutek braku uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych we wskazanym terminie. W/w przepisy jasno określają wymogi jakie spełniać musi pismo procesowe (w szczególności pierwsze) oraz wymogi dotyczące należnych opłat. Co więcej Sąd zasadnie wskutek wykrycia braków wszczął postępowanie naprawcze i próbował uzyskać brakujące dane i kwotę wpisu od skarżącej, jednak bezskutecznie.
Fakt, że skarżąca podważa prawidłowość doręczenia twierdząc, że nie została ona powiadomiona o fakcie, że korespondencja sądowa jest awizowana, nie może wpływać na zasadność podjętych przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięć, a jedynie może stanowić argumentację do wniosku o przywrócenie terminu na dokonanie czynności. Trzeba bowiem zaznaczyć, że w wieloletniej praktyce orzeczniczej utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym w przypadku jednoczesnego złożenia zażalenia na orzeczenie o odrzucenie pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej - powinien być nadany bieg w pierwszej kolejności zażaleniu, a dopiero po stwierdzeniu bezskuteczności czynności procesowej wskutek upływu terminu rozpoznaniu podlegałby wniosek o jego przywrócenie. Oznacza to, że oddalenie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi w skutek nieuzupełnienia braków formalnych w terminie nie zamyka skarżącej drogi do podważenia procedury doręczenia korespondencji sądowej wobec złożenia wniosku o przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 12.05.2017 r., II OZ 449/17, LEX nr 2355043).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.