Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 lipca 2022 r. sygn. akt II SAB/Wa 687/21 w sprawie ze skargi L. D. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z 13 września 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." odrzucił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 marca 2022 r. sygn. akt II SAB/Wa 687/21.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga kasacyjna została wniesiona przedwcześnie. Odpis wyroku wraz z kompletnym uzasadnieniem został organowi doręczony 7 lipca 2022 r., zaś skarga kasacyjna została wniesiona 5 lipca 2022 r.
Zażalenie złożył Komendant Główny Policji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na zażalenie L. D. wniósł o oddalenie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W ocenie NSA nadrzędnym celem przepisów procedury sądowoadministracyjnej jest zapewnienie stronom postępowania odpowiedniego poziomu gwarancji proceduralnych. W szczególności funkcję gwarancyjną pełnią przepisy o doręczeniach. Jeśli strona otrzymała odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, zapoznała się z motywami orzeczenia (co wynika z faktu złożenia skargi kasacyjnej, jak i z argumentacji zażalenia), nie kwestionuje prawidłowości doręczenia i wywiodła skargę kasacyjną od ww. wyroku, to niedopuszczalne jest uznanie, iż do doręczenia w istocie nie doszło, zaś skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Interpretacja taka stałaby w sprzeczności z wykładnią celowościową art. 177 § 1 p.p.s.a. Na wsparcie powyższej argumentacji należy odwołać się do poglądu zawartego w postanowieniu NSA z 16 lutego 2021 r., II OSK 246/21, LEX nr 3186813, w którym Sąd wskazuje m.in., że celem przepisów procesowych jest skonkretyzowanie stosunku materialnoprawnego i zagwarantowanie tzw. sprawiedliwości proceduralnej, a przepisy te nie mają wartości samoistnej i nie są celem, lecz narzędziem postępowania. Także zdaniem W. Sawczyna przepisów dotyczących doręczeń nie powinno się interpretować na niekorzyść strony podejmującej czynności zmierzające do zakwestionowania wydanego orzeczenia, przeciwnie "przepisy procesowe powinny służyć uczestnikom postępowania, a nie powinny odbierać im możliwości dochodzenia swoich praw w postępowaniu sądowym" – W. Sawczyn, Glosa do postanowienia NSA z dnia 16 lutego 2021 r., II OSK 246/21, "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2022, nr 3, s. 142. Powyższy pogląd NSA w składzie orzekającym w pełni podziela.
W rozpatrywanej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został Komendantowi Głównemu Policji doręczony 28 czerwca 2022 r. (urzędowe poświadczenie przedłożenia – k. 54). Następnie, w zw. z wnioskiem skarżącego o nadesłanie brakującej karty uzasadnienia wyroku zarządzono ponowne doręczenie odpisu wyroku stronom. Ponowne doręczenie w stosunku do organu nastąpiło 7 lipca 2022 r. Uznać jednak należy, że wobec Komendanta Głównego Policji skutek prawny wywołało pierwsze doręczenie, zaś doręczenie z 7 lipca 2022 r. miało charakter informacyjny. Organ nie zgłaszał bowiem zastrzeżeń odnośnie do kompletności otrzymanego odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Zatem WSA w Warszawie bezpodstawnie przyjął, iż pierwsze doręczenie nie wywołało skutku prawnego w stosunku do Komendanta Głównego Policji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.