Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 763/22 odmówił Wspólnocie Mieszkaniowej [...] wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z 21 lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.
Sąd pierwszej instancji uznał, że brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku strony i w związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżąca nie uprawdopodobniła konieczności wstrzymania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, czy też niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Nakaz usunięcia danych osobowych jednego z członków Wspólnoty w zakresie jego wizerunku z nagrań zarejestrowanych przez system monitoringu wizyjnego zainstalowanego w altanach śmietnikowych będących w zasobach Wspólnoty, nie oznacza jeszcze, że skarżąca zmuszona będzie zrezygnować z systemu kontroli segregacji odpadów, co mogłoby wywołać negatywne skutki, tak w zakresie ochrony środowiska, jak i kosztów związanych z ich odbieraniem przez powołane do tego służby miejskie.
Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie oraz orzeczenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła nierozpoznanie istoty wniosku wskazując, że wdrożenie zaprzestania pozyskiwania danych osobowych uczestnika postępowania za pomocą systemu monitoringu wizyjnego zainstalowanego w altanach śmietnikowych oznacza konieczność wyłączenia monitoringu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle regulacji art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Tym samym Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia.
Wyjaśnić należy, że pojęcie szkody rozumieć należy jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei przesłanka "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" winna być rozumiana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowało wystąpieniem następstw, o jakich mowa w omawianym przepisie. Każde orzeczenie w przedmiocie przetwarzania danych osobowych rodzi określone skutki. Jednakże, by możliwe było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania takiej decyzji, wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji o zaprzestaniu przetwarzania danych osobowych będzie znaczna, a jej skutki trudne do odwrócenia.
Skarżąca nie wykazała natomiast, że w sytuacji wykonania zaskarżonej decyzji, tj. dezaktywowania monitoringu zostanie narażona na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wystąpią trudne do odwrócenia skutki. Hipotetyczna możliwość nałożenia na skarżącą wspólnotę kary w wysokości dwukrotności opłaty podstawowej na podstawie § 4 pkt 1a uchwały [...] Rady Miasta [...] z dnia 18 listopada 2021 r. w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz ustalenia stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności, tj. w kwocie 170 zł za 1 lokal mieszkalny, nie jest wystarczającą przesłanką do przyjęcia, iż w przedmiotowej sprawie konieczne i zasadne jest zastosowanie instytucji tymczasowej ochrony. Zdarzenia hipotetyczne, posiadające nawet pewien stopień prawdopodobieństwa, nie mogą stanowić skutecznej przesłanki uwzględnienia wniosku. Podstawę wstrzymania wykonania decyzji mogą bowiem stanowić wyłącznie konkretne okoliczności oraz dane, a nie zdarzenia niepewne, mogące wystąpić w przyszłości.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.