Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 czerwca 2022 r., sygn. akt II SAB/Wa 847/21, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z 1 sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności (pkt 1.) oraz że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2.), a także zasądził od Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego na rzecz J. L. kwotę 100 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 3.).
Uzasadniając orzeczenie zawarte w punkcie 3. wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że o kosztach postępowania rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji przepisu art. 200 w zw. z art. 205 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.").
J. L. (dalej: "skarżący") wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 3. powyższego wyroku w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 200 p.p.s.a., polegające na nieprawidłowym wyliczeniu i zasądzeniu skarżącemu w niepełnej wysokości poniesionych przez niego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia, poprzez zasądzenie od Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego na jego rzecz całości kosztów poniesionych w związku z wniesieniem skargi, tj. kwoty 580 zł oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynności albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stawki opłat za czynności radców prawnych reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2018 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). W myśl § 14 ust 1 pkt 1 lit c tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w sprawach w których przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna) 480 zł.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uwzględniając wyrokiem z 13 czerwca 2022 r. skargę skarżącego na bezczynność Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie zasądził na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego w prawidłowej wysokości. Jak wynika z akt sprawy, skarga J. L. została sporządzona przez ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika – adw. D. R.. W aktach sprawy znajduje się stosowne pełnomocnictwo. Uwzględniając przedmiotową skargę i zasądzając na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw Sąd pierwszej instancji powinien zatem uwzględnić poniesione przez skarżącego koszty związane z wniesieniem przedmiotowej skargi, na które składały się wpis od skargi w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego będącego adwokatem w wysokości 480 zł, stosownie do treści § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, a także kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny uznał za konieczne uchylenie zaskarżonego postanowienia zawartego w pkt 3. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 czerwca 2021 r. i zasądzenie od Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego na rzecz J. L. uwzględniającej powyższe wyliczenia kwoty 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Odnosząc się natomiast do wniosku strony o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, się że nie może być on uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i 204 p.p.s.a, które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.