Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. sp. j. z siedzibą w W. (dalej: spółka) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 22 maja 2020 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braku formalnego polegającego na przesłaniu odpisu KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone spółce 13 lipca 2020 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał 20 lipca 2020 r.
W ocenie Sądu I instancji, w zakreślonym terminie spółka nadesłała odpis z KRS, natomiast wpis uiściła 21 lipca 2020 r., a więc po terminie. Oznacza to, że skarga podlegała odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka wskazując, że wpis został uiszczony 20 lipca 2020 r. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z nadesłanego przez spółkę potwierdzenia uiszczenia wpisu sądowego od skargi wynika jednoznacznie, że spółka uiściła należny wpis w terminie tj. 20 lipca 2020 r. W tej sytuacji Sąd I instancji nieprawidłowo odrzucił skargę. Datą uiszczenia wpisu sądowego za pomocą przelewu jest dzień złożenia dyspozycji, a nie dzień jego realizacji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 sierpnia 2006 r., I FSK 1157/05 oraz z 23 listopada 2018 r. II OSK 1196/18).
Z tych względów i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.