Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 lipca 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 2756/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę kasacyjną R. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2022 r. w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia 27 maja 2021 r., nr BP-DZ.412.21.2021/2.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący kasacyjnie, mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, nie uczynił zadość wezwaniu, zatem skarga kasacyjna została odrzucona.
Na niniejsze postanowienie zażalenie złożył skarżący, zaskarżając je w całości. Postanowieniu z dnia 8 lipca 2022 r. zarzucono, że przedmiotowy brak w postaci braku wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, nie występował w sprawie, bowiem skarżący kasacyjnie zaznaczył w pkt. 3 sentencji skargi kasacyjnej, że wnosi o "rozpoznanie sprawy na posiedzeniu".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. Oznacza to, że jej skuteczność jest uzależniona od dopełnienia przez stronę wymogów określonych w ustawie. Zgodnie z art. 176 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać:
- oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części;
- przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
- wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (§ 1).
Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony (wymienione w art. 46 i art. 47 P.p.s.a.) oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2).
W skardze kasacyjnej z 20 maja 2022 r. pełnomocnik skarżącego w pkt 3 sentencji użył sformułowania, iż wnosi o "rozpoznanie sprawy na posiedzeniu". Sąd I instancji uznał, że tak sformułowany wniosek nie wypełnia wymogu z art. 176 § 2 P.p.s.a. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący kasacyjnie w sposób klarowny powinien wskazać, że chce aby jego skarga została rozpoznana na rozprawie lub oświadczyć, że zrzeka się rozprawy (Postanowienie NSA z 5 listopada 2020 r., sygn. akt II OZ 947/20). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się w dniu 30 maja 2022 r. z wezwaniem do uzupełnienia braków, które zostało doręczone 7 czerwca 2022 r. Termin na uzupełnienie braków upłynął bezskutecznie z dniem 14 czerwca 2022 r.
Odwołując się do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Warto podkreślić, że art. 178 statuuje obowiązek dla Sądu do odrzucenia skargi w przypadku, gdy braki formalne nie zostaną usunięte.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo orzekł, że skarżący, pomimo skutecznego wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej i w związku z tym skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.