Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 lipca 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 1008/22 odrzucił sprzeciw S.M. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 14 kwietnia 2022 r., znak: KOC/7619/Oś/21 w przedmiocie ustalenia odszkodowania za usunięcie drzew oraz zwrócił, ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od sprzeciwu od decyzji.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że S.M. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 14 kwietnia 2022 r., nr KOC/7619/Oś/21 uchylającej decyzję Zarządu Dzielnicy [...] z 3 listopada 2021 r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z 14 czerwca 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez podanie własnego numeru PESEL. Jak wynika z akt sądowych powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone 11 lipca 2022 r. (art. 70 § 1-2 P.p.s.a. i art. 73 § 1-4 p.p.s.a.). Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu przypadł na 18 lipca 2022 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego, tj. nie wskazał numeru PESEL i z tego względu sprzeciw podlegał odrzuceniu.
Skarżący, nie zgadzając się z powyższym postanowieniem Sądu pierwszej instancji, wywiódł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że nie otrzymał żadnego wezwania z Sądu, jak również nie pozostawiono żadnego awiza.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca sprzeciw gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Poza sporem pozostaje, że złożony w niniejszej sprawie sprzeciw był obarczony brakami formalnymi w postaci numeru PESEL skarżącego (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).
W związku z powyższym skarżący zasadnie został wezwany do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, poprzez nadesłanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jego odrzucenia. Sąd pierwszej instancji uznał wezwanie za doręczone skarżącemu 11 lipca 2022 r., w trybie art. 73 p.p.s.a.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowość doręczenia pisma w trybie zastępczym, przewidzianym w art. 73 p.p.s.a. nie może budzić żadnych wątpliwości, a zwrotne potwierdzenie odbioru pisma kierowanego do strony powinno być wypełnione w sposób prawidłowy. Wszelkie adnotacje na zwróconej przesyłce (zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru) opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami mają walor dokumentu urzędowego i mogą stanowić dowód tego, co zostało w nich stwierdzone.
Wskazać należy, że tylko prawidłowo sporządzone zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym. Powinno więc zawierać wszystkie niezbędne informacje (w tym dlaczego nie dokonano doręczenia w trybie, informację gdzie pozostawiono korespondencję, kiedy awizowano przesyłkę, fakt dwukrotnego awizowania oraz datę i podpis doręczającego). Dopiero, gdy zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera wszystkie elementy, umożliwia uznanie doręczenia za prawidłowe.
Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby zwrotne potwierdzenie odbioru zawierało wszystkie wymagane elementy. Brak jest bowiem podpisu doręczającego listonosza.
Skoro w rozpoznawanej sprawie, nie można było na podstawie znajdujących się w aktach dokumentów, a w szczególności niepodpisanego przez doręczającego przesyłkę zwrotnego potwierdzenia odbioru, trudno przyjąć, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu w trybie zastępczym, w dacie wskazanej w zaskarżonym postanowieniu.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji powinien wziąć pod uwagę treść przepisów regulujących instytucję doręczenia zastępczego i ustalić, czy przy takim, a nie innym sposobie wypełnienia druku przez listonosza miało miejsce doręczenie zastępcze na tle przepisów regulujących tę instytucję.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.