Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 lutego 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 1160/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił U.K. i Redakcji [...] (skarżące) przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2020 r., nr [...]w przedmiocie skargi na działalność Burmistrza Miasta [...].
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Pismem z 25 listopada 2020 r. skarżące wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną wyżej uchwałę. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zostały wezwane do ich uzupełnienia poprzez podanie numeru PESEL oraz poprzez nadesłanie dokumentu uprawniającego do podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające powyższe wezwanie zostały odebrane przez skarżące [...] grudnia 2020 r. Termin na uzupełnienie wskazanych braków formalnych upłynął bezskutecznie [...] grudnia 2020 r.
Pismem z [...] stycznia 2021 r. skarżące wystąpiły z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podając numer PESEL oraz przedkładając kserokopię postanowienia Sądu Okręgowego w [...] Wydziału Cywilnego z dnia [...] maja 2017 r. sygn. akt [...], którym orzeczono o wpisaniu do rejestru dzienników i czasopism w rubryce 4 - redaktor naczelny [...]. Jednocześnie w treści pisma wskazały, iż w zakreślonym terminie wysłały do Sądu pismo, które stanowiło odpowiedź na wezwanie, jednakże na skutek omyłki, przesyłka w została zaadresowana na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Odmawiając przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że okoliczności podane we wniosku, w żadnym wypadku nie mogą świadczyć o braku winy, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć, zaś z uzasadnienia wniosku wynika, że przyczyną uchybienia terminu była omyłka przez przesłanie pisma na adres organu państwowego - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Jednocześnie zwrócił uwagę, iż skarżąca i Redakcja otrzymały jasno sformułowane wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, na którym widniał prawidłowy adres Sądu, do którego należało skierować korespondencję w wykonaniu wezwania. Tym samym w ocenie Sądu nieprawidłowe zaadresowanie pisma, należało zakwalifikować jako niedbalstwo.
Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziły się skarżące i wniosły o jego uchylenie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku W uzasadnieniu wskazały, że jak wynika z adnotacji na kopercie Poczta Polska odesłała ich przesyłkę z adnotację błędny adres, jednak w ich ocenie skoro adresat był znany i na kopercie widniała sygnatura sprawy, to pomimo błędnie wskazanej ulicy Poczta Polska mogła prawidłowo doręczyć przesyłkę. Ponadto wyjaśniły, iż po nadejściu koperty z adnotację przesłały ją wraz z wnioskiem o przywrócenie na prawidłowy adres tego samego dnia, zatem w ich ocenie nie popełniły Bledu i nie naruszyły prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a.
Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 p.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a. - zdanie 1 jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).
Warunkiem koniecznym do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu jest brak winy rozumiany jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W przypadku dopuszczenia się przez stronę chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność uznać należy za bezskuteczną.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie skarżące nie uprawdopodobniły skutecznie okoliczności, która wskazywałaby na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, tym samym za słuszne należało uznać stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji. Nie sposób bowiem przyjąć, że błędne wskazanie adresu na kopercie, nawet przy prawidłowym wskazaniu nazwy organu, do którego skarżące kierowały korespondencję, stanowi przejaw należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Niewątpliwie błędna adresacja koperty stanowi bowiem o przejawie niedbalstwa w prowadzeniu własnych spraw, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, zaś okoliczność ta wyklucza możliwość przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Odnosząc się zaś do podniesionej przez skarżące kwestii możliwości prawidłowego doręczenia korespondencji przez Pocztę Polską do Sądu wskazać należy, iż nie można podzielić tego poglądu. Rolą doręczyciela nie jest dowiem decydowanie za nadawcę korespondencji, do którego z możliwych adresatów wskazanych na kopercie ma ona zostać doręczona, podobnie jak nie jest również jego rolą poszukiwanie adresu, pod który należy doręczyć przesyłkę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji