Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarządzeniem z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt III SAB/Gl 168/23, wezwał H.S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 3 marca 2023 r., w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej "P.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535).
Od powyższego zarządzenia skarżący wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismem wszczynającym postępowanie jest m.in. skarga (art. 230 § 2 P.p.s.a.). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata.
Z powołanych przepisów wynika zatem, że strona skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi.
Od powyższej zasady jednak ustawodawca wprowadził dwa wyjątki. Pierwszy dotyczy spraw, w których strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a. - ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych). Drugi dotyczy zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w drodze orzeczenia sądowego poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub części (art. 243 i następne P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w sprawie rozpoznania wniosku. Jak wynika z treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z kolei zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł.
W świetle zatem powyższych przepisów nie budzi wątpliwości, że aby możliwe było rozpatrzenie skargi skarżącego niezbędne jest uiszczenie przez niego wpisu. Skarżący nie jest bowiem zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy i nie przyznano mu prawa pomocy.
Stwierdzić zatem należy, że prawidłowo wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność organu w sprawie rozpoznania wniosku. Prawidłowo określono wysokość wpisu od skargi oraz podstawę prawną wezwania. Zaskarżone zarządzenie nie narusza więc przepisów obowiązującego prawa.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.