Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 268/22 odrzucił zażalenie W. D. na postanowienie tego Sądu z dnia 21 kwietnia 2023 r. w sprawie ze skargi W. D. na pismo Dyrektora Instytutu [...] w R. z dnia 22 listopada 2022 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd Wojewódzki wskazał, że zarządzeniem z dnia 6 września 2023 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo W. D. (dalej jako: "skarżący") z dnia 9 maja 2023 r.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie.
Zarządzeniem z dnia 28 września 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od powyższego zażalenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 października 2023 r. Z uwagi na brak uiszczenia stosownej opłaty przez skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2023, poz. 1634) – dalej: "P.p.s.a.", postanowił o odrzuceniu zażalenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w jego treści.
Jak wynika z sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 268/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał we wskazanym dniu zażalenie W. D. na postanowienie tego Sądu z dnia 21 kwietnia 2023 r. i postanowił o jego odrzuceniu. Natomiast z uzasadnienia do ww. postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji, stwierdzając brak uiszczenia przez skarżącego wpisu od zażalenia na zarządzenie z dnia 6 września 2023 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 9 maja 2023 r., postanowił o jego odrzuceniu.
Powyższe wskazuje zatem na oczywistą sprzeczność pomiędzy brzmieniem sentencji zaskarżonego postanowienia a treścią jego uzasadnienia, w odniesieniu do przedmiotu zaskarżenia. Z sentencji wynika bowiem, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie z dnia 21 kwietnia 2023 r., natomiast z uzasadnienia wynika, że jest to zarządzenie z dnia 6 września 2023 r. W tym miejscu wskazać również należy, że postanowieniem z dnia 6 października 2023 r. (k. 481 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał już zażalenie W. D. na postanowienie tego Sądu z dnia 21 kwietnia 2023 r.
Tego rodzaju wewnętrzna sprzeczność pomiędzy sentencją postanowienia a jego uzasadnieniem obliguje Naczelny Sąd Administracyjny do uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, na podstawie art. 197 § 1 i 2 w związku z art. 185 P.p.s.a. Rzeczą bowiem Sądu Wojewódzkiego będzie podjęcie jednoznacznego w swej treści rozstrzygnięcia, co do wniesionego przez stronę środka zaskarżenia.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.