Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotowy wniosek. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący w piśmie z 24 lipca 2023 r., złożonym w sprawie II SA/Wa 1203/23 i wyłączonym do odrębnego rozpoznania, wniósł o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji z uwagi na niewykonanie przez ten organ obowiązku przesłania do sądu w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 1 sierpnia 2023 r. wnioskodawca został w piśmie z 24 października 2023 r. wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jednoznaczne sprecyzowanie, której skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy organ nie przekazał w ustawowym terminie do sądu. Wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy 4 listopada 2023 r. i zdaniem sądu nie zostało wykonane. W piśmie z 4 listopada 2023 r. wnioskodawca wniósł zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, wnosząc o jego uchylenie.
Odrzucając wniosek, sąd pierwszej instancji wskazał, że w przypadku wniosku o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie sądowi w terminie skargi, a także odpowiedzi na skargę wraz z kompletnymi aktami sprawy, ów wniosek powinien wyraźnie wskazywać, w której sprawie nie przekazano akt administracyjnych do sądu wraz ze skargą. Wykazanie przy wnoszeniu wniosku o nałożenie na organ ww. grzywny, że wnioskodawca wniósł skargę do organu jest jednym z koniecznych elementów formalnych przesądzających o jego dopuszczalności. Nie można bowiem żądać ukarania organu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na nią w sytuacji, gdy taka skarga do organu nie została złożona. W ocenie sądu pierwszej instancji złożony w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie może otrzymać merytorycznego biegu z uwagi na istotne braki formalne, które - pomimo prawidłowego wezwania - nie zostały przez wnioskodawcę uzupełnione. Zdaniem sądu pismo z 4 listopada 2023 r. nie zawiera precyzyjnego wskazania, w której sprawie nie przekazano akt administracyjnych do sądu wraz ze skargą oraz odpowiedzią na skargę. W szczególności wniosek nie zawiera wyjaśnienia, jakiej konkretnie skargi na działanie, bezczynność czy też przewlekłe prowadzenie postępowania organ nie przekazał sądowi. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), odrzucił wniosek.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, podnosząc, że wbrew stanowisku sądu jednoznacznie wskazał której skargi dotyczy przedmiotowy wniosek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd - na wniosek skarżącego - może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55 § 1 p.p.s.a).
W świetle art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W świetle art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 sierpnia 2023 r. wnioskodawca został w piśmie z 24 października 2023 r. wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jednoznaczne sprecyzowanie, której skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy organ nie przekazał w ustawowym terminie do sądu. Wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy 4 listopada 2023 r.
W piśmie z 4 listopada 2023 r. wnioskodawca wniósł zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, wnosząc o uchylenie zarządzenia z 1 sierpnia 2023 r. Zdaniem sądu pierwszej instancji skarżący nie sprecyzował wniosku, do czego był skutecznie wezwany.
Należy zauważyć, że w ww. piśmie z 4 listopada 2023 r. skarżący wskazał: "Bezspornym w okolicznościach sprawy jest, iż skarżony organ przekazał wyłącznie moją skargę sądowo administracyjną, bez wymaganych w tym zakresie normą konstytutywną z art. 54 par. 2 ustawy (...), faktycznie odmawiając udzielenia jakiejkolwiek odpowiedzi na wniesioną skargę sądowo administracyjną i zarzuty, oraz okoliczności prawne i faktyczne w niej podniesione, jak również nie doszło do przekazania wraz ze skargą wymagalnych akt administracyjnych, a zatem występuje okoliczność określona w art. 55 par. 2 ustawy (...) zasadności wniosku o wymierzenie skarżonemu organowi grzywny za nie przekazanie odpowiedzi na skargę i kompletnych, uporządkowanych akt administracyjnych i zobowiązania organu do dopełnienia tegoż obowiązku ustawowego, tj. udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania kompletnych i uporządkowanych akt administracyjnych.". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z powyższego wynika, że skarżący upatruje podstaw do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 2 p.p.s.a., bowiem organ przekazał do WSA w Warszawie jedynie jego skargę z 5 maja 2023 r. (II SA/Wa 1203/23), bez wymaganych tym przepisem kompletnych i uporządkowanych akt sprawy i bez odpowiedzi na skargę. W tej sytuacji nie sposób stwierdzić, że wnioskodawca nie wskazał, której skargi dotyczy jego wniosek. W konsekwencji, wbrew stanowisku sądu pierwszej instancji, w niniejszej sprawie wnioskodawca uzupełnił braki, do których został wezwany zarządzeniem z 1 sierpnia 2023 r. Zatem odrzucenie wniosku w tych okolicznościach sprawy było bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.