Postanowienie NSA z 12 stycznia 2023 r., III OZ 790/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2022 r. sygn. akt IV SPP/Wa 146/22 o odrzuceniu sprzeciwu M.O.

Od orzeczenia

od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2022 r. sygn. akt IV SPP/Wa 146/22

Skład

Sędzia NSA Mirosław Wincenciak przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi M.O. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 22 listopada 2021 r. nr DOA-WSzOP.512.31.2020.KW w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lipca 2022 r. sygn. akt IV SPP/Wa 146/22 umorzył postępowanie w sprawie z wniosku M.O. o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, z uwagi na złożenie tego wniosku po upływie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 132/22, oddalającego skargę M.O. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 22 listopada 2021 r. nr DOA-WSzOP.512.31.2020.KW w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.

Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 lipca 2022 r.

M.O. w piśmie datowanym na 4 sierpnia 2022 r. wniosła sprzeciw od w/w postanowienia, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 października 2022 r. sygn. akt IV SPP/Wa 146/22 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 22 lipca 2022 r., zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 listopada 2022 r. sygn. akt III OZ 681/22 oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 7 października 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 grudnia 2022 r. sygn. akt IV SPP/Wa 146/22 odrzucił sprzeciw.

W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z art. 259 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."), od postanowień referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). Termin do wniesienia sprzeciwu jest terminem ustawowym, a zatem nie może być ani przedłużany, ani skracany. Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. O zachowaniu terminu do dokonania danej czynności można mówić w sytuacji oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym. Jest to równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu pierwszej instancji, sprzeciw M.O. od postanowienia z dnia 22 lipca 2022 r. został złożony po upływie terminu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 lipca 2022 r., a więc sprzeciw należało złożyć najpóźniej w dniu 4 sierpnia 2022 r. Tymczasem skarżąca przekazała sprzeciw w ramach umowy przewozu i przedmiotowa przesyłka dotarła do Sądu w dniu 9 sierpnia 2022 r. Tym samym za datę złożenia sprzeciwu należało uznać datę jego wpływu do Sądu. Oznacza to, że sprzeciw został złożony po upływie ustawowego terminu, który nie został przywrócony.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia M.O. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraziła niezadowolenie ze stanowiska zajętego przez Sąd pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia z dnia 22 lipca 2022 r. z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 p.p.s.a. Wprawdzie złożyła ona wniosek o przywrócenie terminu do dokonania w/w czynności, jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 października 2022 r. sygn. akt IV SPP/Wa 146/22 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Zażalenie skarżącej na to postanowienie zostało oddalone na mocy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2022 r. sygn. akt III OZ 681/22. W tej sytuacji sprzeciw skarżącej, jako spóźniony, podlegał odrzuceniu w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.