Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 20 października 2020 r. sygn. akt II SA/Ol 714/20 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." odrzucił skargę (pkt 1) oraz zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł (pkt 2).
W uzasadnieniu wskazano, że skarga została wniesiona po terminie. Zastosowanie w sprawie miał art. 49 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) zwanej dalej "k.p.a.", zgodnie z którym zawiadomienie stron o decyzji może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia. Zawiadomienie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie. W ocenie Sądu Wojewódzkiego zawiadomienie o decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] nastąpiło 1 lipca 2020 r. przez udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej w/w organu administracji. Zatem skutek doręczenia decyzji nastąpił 15 lipca 2020 r., od tej daty rozpoczął bieg termin 30 dni na wniesienie skargi. Skarżący wniósł skargę [...] sierpnia 2020 r., a więc już po upływie 30-dniowego terminu, co powodowało konieczność jej odrzucenia.
Zażalenie złożył J. S., zaskarżając postanowienie w całości. W uzasadnieniu wskazał, że zawiadomienie o przedmiotowej decyzji nastąpiło nie tylko przez udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., a także przez publiczne ogłoszenie w formie zwyczajowo przyjętej we wsi A. przez wywieszenie zawiadomienia w dniu 15 lipca 2020 r. W konsekwencji, w ocenie żalącego termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg dopiero 29 lipca 2020 r. Ponadto wskazano, że błędnie w zawiadomieniu określono datę publicznego obwieszczenia jako termin, a nie jako konkretny dzień, od którego należy liczyć termin 14 dni ze zd. drugiego art. 49 § 2 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Istota sporu w sprawie sprowadza się do określenia daty, od której rozpoczyna bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w razie zastosowania wskazanego w art. 49 k.p.a. doręczenia decyzji przez publiczne ogłoszenie. W rozpatrywanej sprawie zastosowanie tego przepisu było możliwe zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.).
Na podstawie art. 49 § 1 k.p.a., jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Przepis ten statuuje równoważne formy zawiadomienia o decyzji: przez publiczne obwieszczenie, w innej formie publicznego obwieszczenia zwyczajowo przejętej oraz przez udostępnienie pisma w BIP organu administracji. Bezspornie organ administracji ma możliwość wyboru formy zawiadomienia, jak też uprawniony jest do dokonania obwieszczenia za pomocą różnych środków przekazu (A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, red. M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, LEX el. 2020, komentarz do art. 49, teza 5).
W przypadku zastosowania przez organ administracji zawiadomienia o decyzji w formie publicznego obwieszczenia, dzień, w którym dokonane zawiadomienie jest skuteczne, określa się zgodnie z art. 49 § 2 k.p.a. Jak stanowi ten przepis, dzień, w którym nastąpiło publiczne obwieszczenie, inne publiczne ogłoszenie lub udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej wskazuje się w treści tego obwieszczenia, ogłoszenia lub w Biuletynie Informacji Publicznej. Przepis ten ma na celu usunięcie wątpliwości, jakie mogą wiązać się z zawiadomieniem o decyzji w kilku formach publicznego obwieszczenia. Z treści obwieszczenia powinno wynikać, jaka data została przyjęta za dzień rozpoczęcia biegu terminów procesowych wiążących się z doręczeniem decyzji. Rozwiązanie to uzasadnione jest jako zapewniające pewność prawa w sytuacji, w której zastosowanie ma art. 49 k.p.a. będący przepisem ekstraordynaryjnym, służącym zapewnieniu szybkiego skutku doręczenia wobec wszystkich podmiotów, które są adresatami danego aktu administracyjnego (wyrok NSA z 5 kwietnia 2011 r., II OSK 235/11, LEX nr 992515). Chroni on zatem przed nadmiernym rygoryzmem związanym z zastosowaniem fikcji doręczenia na podstawie art. 49 k.p.a. Odnosząc się natomiast do terminu podania obwieszczenia do publicznej wiadomości w więcej niż jednej formie wskazanej w art. 49 § 1 k.p.a., w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż w razie publicznego ogłoszenia za pomocą różnych środków przekazu należy ustalić dzień, w którym obwieszczenie zostało zamieszczone najpóźniej, i ten dzień traktować jako dzień doręczenia przez publiczne ogłoszenie w trybie art. 49 k.p.a. (uchwała NSA z 27 lutego 2017 r., II OPS 2/16, ONSAiWSA 2017/4/56). Niemniej w dalszym ciągu zastosowanie ma art. 49 § 2 zd. pierwsze k.p.a., zgodnie z którym to przepisem w treści obwieszczenia wskazuje się dzień, w którym obwieszczenie nastąpiło w danej formie i od której to daty rozpoczyna bieg termin ze zd. drugiego powołanego przepisu. Podsumowując, w razie podania do publicznej wiadomości obwieszczenia przez BIP organu administracji oraz przez wywieszenie obwieszczenia na tablicy ogłoszeń, w każdym przypadku w treści obwieszczenia konieczne jest wskazanie daty, którą przyjąć należy za pierwszy dzień udostępnienia treści obwieszczenia.
W rozpatrywanej sprawie z treści obwieszczenia, na które powołuje się żalący, wyraźnie wynika, że obwieszczenie podaje się do publicznej wiadomości w okresie od 1 lipca 2020 r. do 15 lipca 2020 r. W świetle literalnej wykładni art. 49 § 2 k.p.a. i argumentacji przywołanej w ww. wyroku w sprawie II OSK 235/11 nie budzi wątpliwości, że dniem publicznego obwieszczenia jest 1 lipca 2020 r. i od tego dnia rozpoczyna bieg 14-dniowy termin ze zd. drugiego art. 49 § 2 k.p.a. Potwierdza to notatka urzędowa (w aktach administracyjnych sprawy), z której wynika, iż obwieszczenie zostało podane do publicznej wiadomości przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń 1 lipca 2020 r., gdzie było dostępne do 15 lipca 2020 r. Za bezpodstawne należy zatem uznać zarzuty zażalenia, jakoby obwieszczenie zostało udostępnione przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń we wsi A. dopiero 15 lipca 2020 r. Z załączonej do zażalenia fotokopii obwieszczenia zamieszczonego na tablicy ogłoszeń nie sposób wywieść, aby zostało ono udostępnione w terminie późniejszym niż 1 lipca 2020 r. Faktycznie skarżący mógł zapoznać się z treścią obwieszczenia dopiero 15 lipca 2020 r., nie oznacza to jednak, że obwieszczenie zostało dokonane w tym terminie.
Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że w treści obwieszczenia wskazano okres podania obwieszczenia do publicznej wiadomości zamiast konkretnej daty. W świetle art. 49 § 2 zd. pierwsze k.p.a. bezsporne jest, że przepis ten wiąże skutek prawny w postaci rozpoczęcia biegu terminów procesowych z pierwszym dniem publicznego obwieszczenia. Ewentualne błędne sformułowanie w treści obwieszczenia może stanowić co najwyżej podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, która to kwestia nie pozostaje obecnie przedmiotem rozpoznania, nie ma ono natomiast znaczenia pod kątem interpretacji przepisu art. 49 § 2 k.p.a. i ustalenia dnia, w którym nastąpiło publiczne ogłoszenie, co miało w rozpatrywanej sprawie miejsce 1 lipca 2020 r. Prawidłowo zatem Sąd Wojewódzki uznał, że skarga wniesiona została po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.