Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek K. J. o uzupełnienie postanowienia tego Sądu z 3 grudnia 2020 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił przedmiotową skargę. W uzasadnieniu wskazał, że ww. postanowienie z 3 grudnia 2020 r. spełnia wymagania, o których mowa w art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; "p.p.s.a."), albowiem w sposób zupełny rozstrzyga o całości skargi poprzez jej odrzucenie przy braku podstaw do zamieszczania w nim jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Podnoszone przez skarżącego okoliczności stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Zakres uzupełnienia orzeczenia, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się więc w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień na mocy art. 166 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew stanowisku skarżącego, wydane przez Sąd pierwszej instancji postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Postanowieniem z 3 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę skarżącego, co oznacza, że nie poddał jej merytorycznej ocenie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia próbuje wyrazić swoje niezadowolenie z zapadłego w sprawie postanowienia, co jest niedopuszczalne w tym trybie. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające uzupełnienie ww. postanowienia.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.