Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 8 października 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 140/20 odrzucił skargę K. J. (dalej: "skarżący") na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie rozpatrzenia podania z 18 stycznia 2009 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie rozpatrzenia podania z 18 stycznia 2009 r. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w [...] wniósł o jej oddalenie, zwracając uwagę, że wniosek skarżącego z 18 stycznia 2009 r. został załatwiony wbrew twierdzeniu skargi, postanowieniem z 10 lipca 2009 r. odmawiającym wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w MO i Policji w latach 1988 – 2005 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
Sąd podał, że z urzędu wiadomym mu jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 11 lutego 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 75/13 oddalił skargę skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w ww. przedmiocie. Zarówno skarga w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 75/13, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia. Obydwie skargi są więc tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Wobec powyższego skoro sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w [...] została już rozstrzygnięta wyrokiem z 11 lutego 2014 r., skarga w przedmiotowej sprawie podlega odrzuceniu.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie skarżącego wyrok wydany w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 75/13 odnosił się do bezczynności organu w przedmiocie wydania uwierzytelnionych odpisów z akt administracyjnych w sprawie przydzielenia lokalu mieszkalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Naczelny Sąd Administracyjny w orzecznictwie wielokrotnie już wyjaśniał, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu, skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowaniem art. 58 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 3 marca 2020 r., I OZ 165/20; 12 grudnia 2019 r., I OZ 1268/19; 10 grudnia 2019 r., I OZ 976/19).
W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z 18 stycznia 2009 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, iż wcześniejsza skarga skarżącego w tym samym przedmiocie została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 11 lutego 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 75/13. Wbrew stanowisku skarżącego zawartym w zażaleniu, przedmiotem sprawy o sygn. akt III SAB/Kr 75/13 nie była kwestia bezczynności organu w przedmiocie wydania uwierzytelnionych odpisów z akt administracyjnych w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego, ale tak jak w niniejszej sprawie, bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w rozpoznaniu wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzenie pełnienie służby i Policji w latach 1988-2005 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej.
W tej sytuacji należy w pełni zgodzić się z Sądem pierwszej instancji co do tego, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Niniejsza skarga została złożona, gdy w tym samym przedmiocie skarga skarżącego została już rozpoznana merytorycznie. Skarżącemu nie przysługiwało zatem prawo do złożenia kolejnej skargi w tym samym zakresie.
W konsekwencji powyższego zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.