Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 88/20 odrzucił skargę K. J. (dalej: "skarżący") na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku z 14 września 2017 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący pismem z 26 maja 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku z 14 września 2017 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści. W piśmie procesowym z 17 lipca 2020 r., skarżący podtrzymał uprzednio wniesioną skargę na bezczynność twierdząc, że jego "...sprawa o wydanie zaświadczenia do dnia dzisiejszego nie została załatwiona zgodnie i na podstawie przepisów ustawy kodeks postępowania administracyjnego, przez skarżony organ...".
Następnie Sąd podał, że z nadesłanych wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że Komendant Powiatowy Policji w [...] postanowieniem nr [...] z [...] września 2017 r. odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści.
Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") co do zasady dopuszcza wniesienie skargi na bezczynność "w każdym czasie". W ocenie Sądu przepis ten należy odnosić do "czasu" niezakończonego postępowania administracyjnego. Skoro więc właściwy organ Policji rozstrzygnął postępowanie w przedmiocie wniosku o wydanie zaświadczenia, tj. wydał postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia o żądanej treści i doręczył je przed wniesieniem skargi, to sąd administracyjny nie może merytorycznie orzekać w przedmiocie skargi na bezczynność tego organu Policji. Z tych to powodów Sąd uznał, że skarga na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie nierozpoznania wniosku z 14 września 2017 r. o wydanie zaświadczenia o żądanej treści nie mogła zostać skutecznie wniesiona po zakończeniu postępowania o wydanie zaświadczenia przez ten organ Policji.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Treść ww. przepisu art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co do dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania, była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19. W uchwale tej stwierdzono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.".
Analiza ww. uchwały prowadzi do wniosku, że możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność, z przyczyn związanych z prawną konstrukcją i istotą bezczynności, obejmuje przedział czasowy od zaistnienia stanu bezczynności "oprotestowanego" wniesionym ponagleniem do załatwienia sprawy, której bezczynność dotyczy. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów nie do zaakceptowania uznał pogląd sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi.
Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi organ rozpatrzył wniosek z 14 września 2017 r., przez wydanie [...] września 2017 r. postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści, które doręczył skarżącemu. Dlatego też uznać trzeba, że w momencie wniesienia przez skarżącego skargi organ nie pozostawał w bezczynności. Dlatego też w okolicznościach tej sprawy niedopuszczalne było wniesienie skargi na bezczynność organu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.