Postanowienie NSA z 12 kwietnia 2022 r., III OZ 98/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. R. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt III OZ 98/22

Sprawa

w sprawie z wniosku K. R. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi.

Skład

Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak

Sentencja

1. postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 23 lutego 2022 r. oddalił zażalenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 grudnia 2021 r., II SO/Wa 68/21 w sprawie z wniosku K. R. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi.

Wnioskiem z [...] marca 2022 r. K. R. zwrócił się o uzupełnienie powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2022 r. o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania, zgodnie z wnioskiem zawartym w odpowiedzi na zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie jest uzasadniony.

Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten na podstawie art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień.

Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie. Zasada ta odnosi się do postępowania przed sądami administracyjnymi obu instancji. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami zostały ściśle unormowane w przepisach art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a., poprzez związanie orzekania o zwrocie kosztów postępowania z treścią orzeczenia kończącego postępowanie. Z kolei art. 209 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, w jakich przypadkach sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Mianowicie, zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Brak jest zatem podstaw do orzekania w zakresie kosztów postępowania w innych orzeczeniach niż wskazanych w art. 209 p.p.s.a., tj. w innych niż wyrokach.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga wniosek strony o zwrot kosztów postępowania wyłącznie w przypadkach wymienionych w art. 203 i 204 p.p.s.a., tj. w sprawach zakończonych wyrokiem. Oznacza to, że prawo do zwrotu kosztów postępowania służy tylko w przypadku, gdy orzeczenie sądu kasacyjnego wypowiada się w kwestii dotyczącej zasadności samej skargi. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a. Brak jest bowiem w tym przepisie podstawy do zamieszczenia orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych niż wyrok rozstrzygnięciach kończących postępowanie w danej instancji. W szczególności dotyczy to orzeczeń wydawanych w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy Rozdziału 1. Działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (Dział V., Rozdział 1.), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.

W postanowieniu z 23 lutego 2022 r., sygn. akt III OZ 98/22 Naczelny Sąd Administracyjny nie dokonywał merytorycznej oceny zasadności skargi kasacyjnej, lecz oceniał zasadność wniesionego zażalenia na postanowienie o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi. Skoro w niniejszej sprawie nie został wydany wyrok, lecz postanowienie, to brak było podstaw prawnych do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.