Uzasadnienie
Pismem z [...] stycznia 2021 r., A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], dalej jako "Spółka", złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, dalej również jako "WSA", skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] z [...] listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty zmiennej.
W wykonaniu zarządzeń z 10 lutego 2021 r. oraz 11 lutego 2021 r., (k. 1 i 19 akt sądowych), pismami z 11 lutego 2021 r., skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut) oraz uiszczenie wpisu od skargi.
Korespondencja zawierająca powyższe wezwania została odebrana przez
Spółkę 16 lutego 2021 r. Skarżąca Spółka nadesłała odpis KRS oraz wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 13 maja 2021 r., sygn. akt II SPP/Rz 64/21 odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA z 10 czerwca 2021 r. Następnie wskutek zarządzenia z 11 czerwca 2021 r., Spółkę wezwano do wykonania prawomocnego zarządzenia z 11 lutego 2021 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W wezwaniu tym wskazano, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone Spółce 16 czerwca 2021 r.
Zaskarżonym postanowieniem z 14 lipca 2021 r., WSA odrzucił skargę Spółki – wobec braku uiszczenia wpisu od skargi w zakreślonym terminie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Spółka, wnosząc "o jego uchylenie, jako rażąco naruszającego prawo". Zażalenie nie zawiera uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako,,p.p.s.a." uregulowano podstawową zasadę orzekania o kosztach postępowania, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W świetle art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, przy czym jak stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W oparciu zaś o art. 230 § 1 p.p.s.a od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim, w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a., jest m. in. skarga. Nieuzupełnienie braku skargi w postaci nieuiszczenia wpisu obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Od powyższej zasady ustawodawca wprowadził dwa wyjątki. Pierwszy dotyczy spraw, w których strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a. - ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych). Drugi dotyczy zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w drodze orzeczenia sądowego poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub części. Żaden z powyższych wyjątków nie ma w sprawie zastosowania.
Zatem wobec prawidłowego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu i nieopłacenia skargi w wyznaczonym terminie, słusznie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Odrzucenie skargi nastąpiło na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 230 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.