Wyrok NSA z 14 czerwca 1999 r., IV SA 2397/98

Wydany

14 czerwca 1999 r.

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie\

Rozpoznanie

w dniu 14 czerwca 1999 r.

Skład

sędzia NSA Maria Rzążewska przewodniczący, sprawozdawca
Sędziowie NSA Wiesław Rauk, Zygmint Niewiadomski
Anna Sosińska protokolant

Sprawa

sprawy ze skargi H. M. i K. M. na decyzję Wojewody [...] dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania o pozwolenie na budowę - oddala skargę.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołań E. Z. i E. N. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [..] r. odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowlanego nadbudowy budynku mieszkalnego znajdującego się na terenie działki przy ul. [...] w [...] i udzielającej pozwolenia na budowę uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że rozpoznając, wniosek o wznowienie postępowania, w którym zarzucono brak zapewnienia w nim udziału jako stronom osobom, które wniosły podanie organ odwoławczy w celu zbadania czy ostateczna decyzja winna w następstwie decyzji być uchylona czy nie był zobowiązany wznowić postępowanie z przyczyny wskazanej we wniosku i dopiero w przypadku ustalenia, że decyzja była prawidłowa odmówić uchylenia tej decyzji. Organ administracji podniósł, że ocena prawidłowości podjętej decyzji może być dokonana wyłącznie we wznowionym postępowaniu nie zaś w decyzji o odmowie wznowienia postępowania, jak to uczynił organ administracji.

W skardze na powyższą decyzję H. M. i K. M. podnoszą, że zaskarżona decyzja jest wadliwa.

Skarżący wywodzą, że ani E. Z. ani E. N. nie są st ronami postępowania zakończonego decyzją Prezydenta [...] o zatwierdzeniu projektu architektoniczno-budowlanego i o pozwoleniu na budowę i wobec tego bezpodstawnie organ odwoławczy uchylił decyzję odmawiającą wznowienia postępowania i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Skarga podnosi, iż rozbudowa budynku nie jest oparta o wspólną ścianę z budynkiem należącym do E. Z. Skarżący podnoszą, że nadbudowa budynku w żadnym stopniu nie narusza interesów prawnych E. Z. i E. N., w szczególności nie pogarsza warunków użytkowych dla budynku E. Z., zbliźniaczonego z budynkiem objętym wnioskiem o jego nadbudowę. Skarga zawiera wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Organ administracji odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie.

Zainteresowany E. N. wniósł o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest uzasadniona.

Prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, iż decyzja organu I instancji zapadła z naruszeniem art. 149 § 3 kpa.

W rozpoznanej sprawie wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o przesłankę przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 4 kpa i słusznie organ odwoławczy wywódł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż zarówno badanie czy podmioty, które złożyły podanie o wznowienie postępowania, jak i to czy istotnie kwestionowana decyzja zapadła z naruszeniem interesu prawnego wymienionych osób nie podlegało badaniu w postępowaniu o odmowie wznowienia postępowania a wyłącznie w trybie określonym w art. 150 i 151 kpa tj. po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.

W myśl art. 149 § 2 kpa postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania zarówno co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Oznacza to, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa. Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 kpa - organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 kpa wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania.

W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami określonymi w art. 150 i 151 kpa, na co trafnie zwraca uwagę uzasadnienie zaskarżonej decyzji. W przypadku wskazania przesłanki wznowienia jako okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 pkt 4 kpa organ rozpatrujący podanie nie bada czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta będzie przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia o jakim mowa w art. 149 § kpa. Stąd nie są uzasadnione zarzuty skarżących zmierzające do wykazania, że wnoszący podania o wznowienie nie są stronami postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na nadbudowę, bowiem okoliczność ta winna być dopiero wyjaśniona i oceniona po wznowieniu postępowania a nie w postępowaniu wstępnie oceniającym podanie o wznowienie postępowania, które - o czym była mowa uprzednio - winno być ograniczone do oceny czy podanie o wznowienie jest oparte na ustawowej przesłance wznowienia i czy zostało wniesione w terminie. Na tym etapie organ administracji nie bada również czy interes wnoszącego podanie został naruszony, stąd nie mogą odnieść zamnierzonego skutku wywody skargi zmierzające do wykazania, że interes odwołującch się nie został naruszony.

Z przyczyn wymienionych skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 27 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.