Wyrok NSA z 26 stycznia 2005 r., OSK 1020/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 26 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2004 r. sygn. akt IV SA 4115/02

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska Sędziowie NSA Roman Hauser(spr) Zygmunt Niewiadomski (spr.)
Łukasz Celiński protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi L. S., E. P.-K., T. i Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1)uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, 2)zasądza od S. S., E. P.-K. oraz od T. i Z. M. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie tytułem zwrotu postępowania kasacyjnego kwotę 370 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt złotych)

Uzasadnienie

OSK 1020/04

Wyrokiem z dnia 17 marca 2004 r., sygn. akt IV. SA 4115/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargi L. S., E. P.-K. oraz T. i Z. M. i uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 września 2002 r., Nr [...] wydaną w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 2 lipca 2002 r., Burmistrz Gminy Warszawa-Włochy ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na nadbudowie istniejącego budynku magazynowego na cele mieszkalne (dwa mieszkania) na działkach Nr ew. 213 i 150 przy ul. [...] w Warszawie. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie uchyliło zaskarżoną decyzją w części dotyczącej nadbudowy i w tym zakresie orzekło co do istoty, a w pozostałej części utrzymało w mocy decyzję wydaną w I instancji.

Decyzja ta została zaskarżona oddzielnie przez L. S. oraz przez działających wspólnie E. P.-K. i T. i Z. M. do sądu administracyjnego. Rozpoznając skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zasługują one na uwzględnienie, ale z innych przyczyn, niż w nich wskazano. Sąd I instancji doszedł do przekonania, iż w niniejszej sprawie z urzędu zobowiązany jest zbadać, czy zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz czy odpowiada ustaleniom Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego m. st. Warszawy, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta St. Warszawy Nr [...] z dnia 28 września 1992r. oraz Ustaleniom Ogólnym Nr 19 pkt B. Przechodząc do tej oceny Sąd zauważył, że przekazany materiał dowodowy sprawy okazał się niekompletny, ponieważ nie tylko nie zawierał wypisu i wyrysu ze wskazanego powyżej planu zagospodarowania dla terenu objętego wnioskiem inwestora, ale także podanych wyżej Ustaleń Ogólnych Nr 19 pkt B. Te braki spowodowały, że Sąd nie mógł dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji, a w szczególności poddać ocenie, czy zakwestionowana w skardze zmiana treści pkt 3.3 decyzji wydanej w I instancji co do nałożenia obowiązku zapewnienia miejsc postojowych samochodów osobowych na terenie jego działek, której dokonał organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, była uzasadniona w świetle

OSK 1020/04

Ustaleń Ogólnych Planu Nr 19 pkt B. Stało się to przyczyną uchylenia decyzji wydanej przez organ odwoławczy.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie. Organ zaskarżył w całości wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W skardze kasacyjnej stawia się zarzut niewłaściwego zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), polegający na przyjęciu, że brak w przekazanych Sądowi aktach sprawy wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stanowi naruszenie przepisów postępowania, mające na tyle istotny wpływ na wynik sprawy, by mogło stanowić jedyną przesłankę uchylenia decyzji poddanej ocenie Sądu I instancji.

W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej podniesiono min. że zastosowany przez Sąd I instancji przepis art. 145 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera zamknięty katalog przesłanek uchylenia zaskarżonego aktu. Sąd nie wskazał konkretnego przepisu prawa, który został naruszony przez Kolegium, a brak w aktach sprawy wypisu z miejscowego planu za naruszenie przepisu prawa w rozumieniu art. 145 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznane być nie może.

Pismem procesowym z dnia 31 maja 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie uzupełniło wniesioną skargę kasacyjną, poprzez postawienie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie zarzutu naruszenia przepisu art. 133 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie przez Sąd I Instancji wskazanego przepisu postępowania polega na wydaniu wyroku z pominięciem akt sprawy i sprzecznego z zebranym w jej toku materiale dowodowym. Wnoszące skargę kasacyjną Kolegium podniosło, że w aktach przedmiotowej sprawy znajdują się dwa wypisy i wyrysy z obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu planowanej inwestycji budowlanej: pierwszy datowany na dzień 21 lipca 1999r.. (k. 40-41 akt pierwszoinstancyjnych), a drugi z dnia 14 czerwca 2002r. (k. 100-101 tychże akt).

OSK 1020/04

Odpowiedź na skargę kasacyjną wniosły L. i S.. S., wnosząc o jej oddalenie. W piśmie datowanym na dzień 12 lipca 2004r. powołały one wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2001r., sygn. akt IV SA 1629/99, w którym Sąd miał stwierdzić, że działania zmierzające do wydania korzystnych dla inwestora decyzji są próbą usankcjonowania samowoli budowlanej. Ponadto przedstawiły one dodatkowe okoliczności związane z rozpoznawaną sprawą

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do regulacji art. 183 § 1 Sąd ten rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc pod uwagę jedynie ewentualną nieważność postępowania. Nadto przywołany przepis nie daje możliwości rozszerzenia podstaw kasacyjnych po upływie terminu przewidzianego do wniesienia skargi kasacyjnej, umożliwiając jedynie przytaczanie nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Jeżeli tak to nie mógł odnieść zamierzonego skutku zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 133 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) jako że został przytoczony po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej (w piśmie procesowym z dnia 31 maja 2004 r. nazwanym uzupełnieniem skargi kasacyjnej). Zawarte tam argumenty mogły być i zostały potraktowane przez Naczelny Sąd Administracyjny jako nowe uzasadnienie przywołanej wcześniej podstawy kasacyjnej w postaci zarzutu naruszenia zaskarżonym wyrokiem art. 145 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez uwzględnienie skargi, choć postępowanie administracyjne nie było dotkniętej zdaniem strony skarżącej, żadną z wad tam wymienionych. Innego zdania był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylając zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.- c/ Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik, sprawy). Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku można wnosić, że naruszenie ww. przepisów postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie miało miejsce w związku z brakiem w aktach sprawy wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, obowiązującego na obszarze. położenia zamierzonej inwestycji, uniemożliwiając sądowi pierwszej instancji ocenę zgodności zamierzenia z ustaleniami planu. Tymczasem, w aktach administracyjnych sprawy na kartach 40-41 oraz 100-101 znajduje się żądany wypis i wyrys z planu,

OSK 1020/04 niezależnie od tego że przedmiotowy plan był dostępny powszechnie w związku z jego publikacją w Dzienniku Urzędowym Województwa. To zaś. oznacza że zarzut sądu kierowany do organu administracji publicznej Iż ten orzekał bez wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy był bezpodstawny, usprawiedliwionym czyniąc zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sad ten nie mógł bowiem uchylić zaskarżonej decyzji z tego tylko powodu że nie dopatrzył się w aktach sprawy materiałów tam zalegających, nadto do których sam mógł dotrzeć w związku z ich publikacją w stosownym organie promulgacyjnym. Sąd administracyjny może uchylić decyzję organu administracji publicznej w całości lub w części dopiero wówczas gdy wykaże, że organ ten dopuścił się naruszenia przepisów prawa, o których mowa w przywołanej wyżej regulacji art. 145 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponieważ w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie tego nie zrobił, a mimo to uchylił w części zaskarżoną decyzję, Naczelny Sąd Administracyjny uznając ww. zarzut skargi kasacyjnej za uzasadniony, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 przywoływanej wielokrotnie wyżej ustawy —Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 203 pkt 2 tej ustawy.