Wyrok NSA z 27 stycznia 2005 r., OSK 1023/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 stycznia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Jana W.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2004 r. sygn. akt II SA 3962/03

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA Elżbieta Stebnicka (spr.), Andrzej Jurkiewicz
Maria Połowniak protokolant

Sprawa

w sprawie ze skargi Jana W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 października 2002 r. (...) w przedmiocie zwolnienia ze służby w Straży Granicznej

Sentencja

1. oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2004 r. oddalił skargę Jana W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 października 2002 r. utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 26 sierpnia 2002 r. zwalniającą skarżącego ze służby. W uzasadnieniu wyroku sąd podał, że decyzja Ministra zgodna jest z prawem. Art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej /Dz.U. 2002 nr 171 poz. 1399/ stanowi, że funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. W sprawie niniejszej bezsporną okolicznością jest, że skarżący złożył w dniu 23 sierpnia 2002 r. pisemne zgłoszenie zwolnienia go ze służby w trybie natychmiastowym. W tym stanie organ zobligowany był do zwolnienia skarżącego ze służby. Sąd podniósł że w orzecznictwie przyjmuje się, że przepisy art. 82-88 Kc dotyczące oświadczenia woli, nie mają zastosowania do decyzji administracyjnych i w tym przedmiocie powołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 1990 r. II SA 740/90 /ONSA 1991 Nr 1 poz. 7/.

Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył pełnomocnik Jana W. W skardze kasacyjnej powołując się na przepis art. 173 par. 1 w zw. z art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzucono naruszenie art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej oraz naruszenie przepisów postępowania administracyjnego określonych w art. 105 par. 1 Kpa przez uznanie, że w sytuacji faktycznej będącej przedmiotem sprawy zwolnienie skarżącego ze służby miało charakter obligatoryjny i skuteczny mimo, że w toku postępowania administracyjnego związanego z wydaniem decyzji przez Komendanta Głównego Straży Granicznej złożył on skuteczne oświadczenie o cofnięciu złożonej prośby o zwolnienie ze służby w Straży Granicznej, a zatem winno to skutkować umorzeniem postępowania administracyjnego. W konkluzji w skardze kasacyjnej wnosi się o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanie skuteczności dokonanego przez skarżącego cofnięcia oświadczenia woli o zwolnienie natychmiastowe ze służby. Zdaniem skarżącego wyrok został wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. ustawy o Straży Granicznej i nie podjęcie decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego na etapie postępowania odwoławczego narusza przepis art. 105 par. 1 Kpa. Skarżący podnosi, że żaden przepis prawa nie zabrania funkcjonariuszowi Straży Granicznej cofnięcia wniosku o zwolnienie ze służby, aż do czasu zakończenia postępowania administracyjnego. Jest poza sporem, że skarżący Jan W. zgłosił pisemnie w formie wniosku swoje wystąpienie ze służby. Jednakże składając odwołanie od decyzji skarżący cofnął swój wniosek w sprawie zwolnienie ze służby, a tego nie zabrania żaden przepis. Zakończenie postępowania administracyjnego następuje dopiero wówczas, gdy decyzję w sprawie wyda organ odwoławczy, albo gdy upłynie termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Obojętne są natomiast przyczyny, z powodu których strona cofa swój wniosek. Dlatego zbędne jest ustosunkowanie się do kwestii czy zgłoszenie przez skarżącego prośby o zwolnienie ze służby było dotknięte którąś z wad oświadczenia woli /art. 82 i nast. Kc/. Strona bowiem w toku postępowania ma prawo cofnięcia swojego uprzednio złożonego wniosku. Wobec zatem cofnięcia wniosku o zwolnienie ze służby, brak było przesłanki do zwolnienia funkcjonariusza ze służby w trybie art. 45 ust. 3 ustawy o Straży Granicznej. Zdaniem skarżącego postępowanie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 par. 1 Kpa i winno być umorzone.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wnosił o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W art. 183 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ została zawarta zasada, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej oznacza to, że sąd rozpoznając skargę kasacyjną związany jest wnioskiem skarżącego określającym przedmiot zaskarżenia /całość lub część orzeczenia/ jak i podstawami zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny natomiast nie może badać z urzędu innych wad postępowania niż określone w skardze kasacyjnej, chyba że zachodzi nieważność postępowania.

Mając na uwadze powyższą zasadę, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył się przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej do podnoszonych w niej zarzutów.

Sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej /Dz.U. 2002 nr 171 poz. 1399/ i art. 105 Kpa nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 45 ust. 3 ustawy o Straży Granicznej stanowi, że funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie Jana W. Jan W. złożył w dniu 24 sierpnia 2002 r. /data wpływu/ pisemną prośbę o natychmiastowe zwolnienie ze służby. Komendant Główny Straży Granicznej uwzględniając jego prośbę wydał w dniu 26 sierpnia 2002 r. rozkaz personalny (...) zwalniający Jana W. ze służby stosownie do art. 45 ust. 3 ustawy o Straży Granicznej. Okoliczność cofnięcia w odwołaniu od tej decyzji prośby o zwolnienie ze służby nie mogła powodować umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego. Cofnięcie wniosku o zwolnienie ze służby mogłoby prowadzić do umorzenia postępowania administracyjnego tylko wtedy, gdyby jednostka organizacyjna Straży Granicznej w której pełnił służbę skarżący wyraziła zgodę. Sformułowany w skardze kasacyjnej zarzut, że każde cofnięcie nawet bez uzasadnienia skutkuje umorzeniem postępowania administracyjnego nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Ustawa o Straży Granicznej nie przewiduje, aby można było cofnąć wniosek o zwolnienie ze służby i ewentualnych skutków tego cofnięcia. W sytuacji zatem, jeżeli jest brak zgody na cofnięcie wniosku przez drugą stronę nie czyni postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 par. 1 Kpa.

Z tych względów zarzuty skargi kasacyjnej nie są zasadne i Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.